Barbara Hubert – wystawa malarstwa

Od 1-14 sierpnia w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej na ul. Puławskiej 17 w Warszawie będzie można oglądać wystawę malarstwa Barbary Hubert.

Barbara Hubert urodziła się w 1974 roku. Ukończyła Wydział Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni prof. Stanisława Rodzińskiego i prof. Leszka Misiaka oraz Wydział Malarstwa nowojorskiego Arts League. Ma za sobą liczne wystawy w kraju i zagranicą, m.in. w Nowym Jorku, Filadelfii i Waszyngtonie.

Barbara Hubert tak mówi o swoim malarstwie: „Chcę pokazywać lepsze strony życia, naświetlać bardziej kolorowe momenty rzeczywistości, malować w ten sposób, by widz oglądając mógł poczuć temperaturę, zapach, smak mojego wycinka świata. Namalowanie obrazu jest zawsze zagadką i wyzwaniem – czy się powiedzie, czy zdołam pokazać właśnie to co chcę pokazać, czy przypadek odegra tym razem mniejszą czy większą rolę?” Czytaj dalej Barbara Hubert – wystawa malarstwa

Kierunek: Lizbona

Lizbona jest miastem przeciwieństw, gdzie barwna kultura i muzyka fado przeplata się ze współczesną sztuką i postmodernistyczna architekturą. Piękno i urok tego miasta na ulicach mauretańskiej Alfamy, momentami przemienia się w ruinę, która tylko czasami jest malownicza za sprawą tradycyjnych, błękitnych płytek- azulejos, którymi udekorowane są stare kamienice. Tradycja i folklor grają tu z konceptualną sztuką współczesną, która jest stałym elementem przestrzeni publicznej. Pojawia się na najbardziej klasycznych elementach krajobrazu. Można ją spotkać na kamienicach Picoas, na których swoje murale stworzył Blu, czy na stacjach metra zaprojektowanych przez różnych współczesnych artystów.

Rozpoczynając kulturalny spacer po stolicy Portugalii, proponujemy udać się w dwa miejsca. Pierwszy adres to budynek Muzeum Sztuki im. Calouste Gulbenkian, zaś drugi – Centrum Sztuki Współczesnej. Obydwa Muzea działają przy Fundacji C. Gulbenkian, i są ze sobą połączone nie tylko nazwiskiem, ale także ostatnią wolą tego kolekcjonera sztuki. Główny gmach Muzeum przedstawia ogromną kolekcję dzieł sztuki jego patrona. Znajdziemy tu sztukę orientalną, klasyczne dzieła starożytne, oraz sztukę europejską, sięgającą XX w. Kolekcja zawiera obrazy, rzeźby, znaleziska archeologiczne, książki i manuskrypty. Jest to zatem zbiór historii kultury z całego świata – począwszy od wieków najdawniejszych, aż do czasów współczesnych. Czytaj dalej Kierunek: Lizbona

Portrety Belle Époque w Barcelonie

Koniec XIX i początek XX wieku były naznaczone ogromnymi zmianami w historii europejskiego malarstwa. Zmiany te dotyczyły zarówno stylistycznych konwencji w malarstwie, jak i stosunków między malarzem, odbiorcami jego malarstwa oraz mecenatem. Portret jest dziedziną, która odzwierciedla ówczesne zmiany najbardziej. Wzrost gospodarczy i nowe formy współżycia społecznego generowane przez rozwój wielkich miast napędzały rosnący popyt na portrety. Zjawisko to szybko rozprzestrzeniło się w całej Europie.

Wystawa Portrety Belle Époque została zorganizowana przez Konsorcjum Muzeów Społeczności Walencji i Fundacji „la Caixa”. Na wystawie prezentowanych jest siedemdziesiąt sześć prac czterdziestu artystów. Czytaj dalej Portrety Belle Époque w Barcelonie

Bronisław Krzysztof – poetyka formy

Bronisław Krzysztof – rzeźbiarz, pedagog. Urodził się w 1956 roku w Mszanie Górnej. Ukończył warszawską Akademię Sztuk Pięknych na Wydziale Rzeźby, w pracowni prof. Jerzego Jarnuszkiewicza. Po studiach został nauczycielem rzeźby w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych im. A. Kenara w Zakopanem, które kilka lat wcześniej ukończył. Od 1984 roku zaczął tworzyć we własnej pracowni.


Stale współpracuje z Muzeum Sztuki Medalierskiej we Wrocławiu; jego medale z cyklu Jeźdźcy Apokalipsy zostały włączone do zbiorów British Museum. Oprócz medali i rzeźb, tworzy również unikatowe meble-rzeźby z brązu i lanego kryształu – wykonał stół do pałacu pod Paryżem na zamówienie słynnego kreatora mody Garavaniego Valentino. Zaprojektował także korki do luksusowych perfum firmy Sisley. Czytaj dalej Bronisław Krzysztof – poetyka formy

Być czy nie być… artystą?

Europejska Akademia Sztuk w Warszawie ma już 20 lat! Założył ją prof. Antoni Fałat, który po dziś dzień jest rektorem Akademii. Na przestrzeni 20 lat wykładali tam znakomici profesorowie, m.in., jak Franciszek Starowieyski, Wiktor Zin, Jerzy Duda Gracz, Ludwik Maciąg i wiele innych wybitnych postaci polskiej sztuki.

Obecnie trwa rekrutacja – Europejska Akademia Sztuk zaprasza na studia I i II stopnia w ramach specjalności Malarstwo sztalugowe, Grafika artystyczna oraz projektowanie graficzne. 25 września upływa termin składania „teczek”, obejmujących 20-30 prac różnych formatów i w różnych technikach. Czytaj dalej Być czy nie być… artystą?

Portret damy z pieskiem i małpką

Od 17 lipca do 15 października w warszawskiej Królikarni będziemy mogli podziwiać wystawę „Damy z Pieskiem i Małpką”.

Tytuł wystawy nawiązuje do obrazu Nicolasa de Largillierre’a „Portret damy z pieskiem i małpką”. W Królikarni prezentowane będą obrazy i rysunki mistrzów XVIII-wiecznej sztuki dworskiej, jedwabne suknie, rzeźbione sanie w kształcie muszli… Eksponaty muzealne za zbiorów Muzeum Narodowego w Warszawie zestawiono z pracami współczesnych artystów – Alfreda Aberdama, Maurycego Gomulickiego, Dominika Jałowińskiego, Piotra Kurski, Jana Mioduszewskiego i Igora Omuleckiego. Okazuje się, że styl Jeana Fragonarda, Francois Bouchera i Antoine’a Watteau jest ciągle żywy i reinterpretowany. Czytaj dalej Portret damy z pieskiem i małpką

Akwarele Juliana Fałata

Jak podaje „Dziennik Polski” możliwe, że jeszcze w tym roku wrócą do Polski dwie akwarele Juliana Fałata: „Nagonka na polowaniu w Nieświeżu” i „Przed polowaniem w Rytwianach”. Akwarele, o których mowa zostały utracone w czasie II wojny światowej przez warszawskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych.

Prace zostały odnalezione w USA. W 2006 roku na wniosek MKiDN prace Juliana Fałata, jednego z najbardziej znanych akwarelistów polskich przełomu XIX i XX wieku – wycofano z aukcji w Nowym Jorku. Teraz są one przechowywane są w depozycie amerykańskiej agencji dochodzeniowej. Czytaj dalej Akwarele Juliana Fałata

Thomas Struth w Whitechapel Gallery

Thomas Struth jest jednym z najważniejszych współczesnych fotografów. Artysta tworzy cykle fotograficzne, przedstawiające architekturę miast, portrety rodzin, ludzi zwiedzających muzea i miejsca kultu religijnego, pejzaże oraz naturę odległych zakątków świata.

Fotograf urodził się w 1954 roku w w Geldern w Niemczech. Struth zajął się fotografią w drugiej połowie lat 70., podczas studiów na Akademii Sztuki w Düsseldorfie, gdzie początkowo studiował malarstwo a później także fotografię. Jego nauczycielami byli: Gerhard Richter i Bernard i Hilda Becherowie. Thomasa Strutha fascynują osiągnięcia technologiczne i kulturalne współczesnego świata. Na retrospektywnej wystawie w Whitechapel Gallery wyeksponowane zostały prace reprezentujące różne zainteresowania artysty. Czytaj dalej Thomas Struth w Whitechapel Gallery

"Skarby Korony Hiszpańskiej" w Muzeum Narodowym w Krakowie

Krakowskie Muzeum Narodowe zaprasza na spotkanie ze „Skarbami Korony Hiszpańskiej”. Na wystawie zobaczymy dzieła takich twórców jak El Greco, Goya, Ribera, Tycjan, Veronese, Velazquez… Wszystkie pochodzą ze zbiorów zgromadzonych przez hiszpańskich monarchów, którzy od wieków kolekcjonowali nie tylko sztukę hiszpańską, lecz także m.in. flamandzką, włoską, francuską, a nawet polską! Wśród dzieł zgromadzonych na ekspozycji znalazł się relikwiarz stworzony we Wrocławiu oraz portrety Zygmunta III Wazy, królewicza Władysława Wazy i Anny Marii Wazówny pędzla Marcina Kobera.

Wszystkie eksponaty pochodzą z kolekcji Patrimonio Nacional z okresu od XV do XIX wieku. Zobaczymy nie tylko obrazy, lecz także rzeźby, skrzynie, komody, hełmy, porcelanowe figurki… Patrimonio Nacional rzadko decyduje się na wystawianie prac za granicą – ta w krakowskim Muzeum Narodowym jest wynikiem obustronnej współpracy. Czytaj dalej "Skarby Korony Hiszpańskiej" w Muzeum Narodowym w Krakowie

Mistrz z Urbino

Rafael. Malarz i architekt najczystszego renesansu. Pilny uczeń swoich mistrzów, przerastający ich szybciej, niż można było tego oczekiwać. Jako siedemnastolatek uznawany był już za samodzielnego twórcę. Malarz kobiet, autor wspaniałej Madonny drezdeńskiej. Według Vasariego- malarz boski. Zasłużył na Panteon i w nim spoczęły jego prochy, w grobowcu z cytatem rozpatrującym ludzką kruchość i przemijanie.

Umarł jako malarz doskonały. Twórca piękna. Boski konkurent, świadek natury, reformator malarstwa.

Gdy zmarł, wycieńczony wysoką gorączką, w pracowni pozostawał jeden obraz- portret Margherity Luti, córki fornaro-rzymskiego piekarza pochodzącego ze Sieny. Margherita, córka piekarza, zwana La Fornarina. Na portrecie z pracowni Rafaela jest naga, ze skupieniem wpatruje się w portretującego, w widza. To obraz, który sprawił, że młode, krótkie życie artysty obrosło romantyczną legendą. Czytaj dalej Mistrz z Urbino