Mity pop-artu na wystawie w Muzeum Thyssen-Bornemisza

Wystawa w hiszpańskim Muzeum Thyssen-Bornemisza prezentuje główne tematy związane z nurtem pop-art i analizuje je w kontekście odniesień do przeszłości. Pojawienie się pop-artu w latach 50. i 60., niezależnie od siebie w wielu ośrodkach artystycznych, głównie w Nowym Jorku, Londynie i Paryżu, było jednym z najbardziej przełomowych momentów w historii sztuki. Dzięki inspiracji kulturą masową, pop-art zakwestionował podział na sztukę „wysoką” i „niską” oraz otworzył nową debatę na temat estetyki i antyestetyki.

Pop-art kryje jednak fascynujący paradoks, ponieważ z jednej strony był innowacyjnym ruchem, a z drugiej strony wyraźnie opierał się na przeszłości. Koncepcja dzieła sztuki bliska była dadaizmowi, który odrzucił tradycję rzemiosła w sztuce. Weryfikacja wzorców kultury, tradycyjnie pojętego dzieła sztuki przybrała w sztuce pop-artu ironiczny, beznamiętny i dwuznaczny wymiar. Kierunek nawiązywał jednak do tradycji przy użyciu nowych środków artystycznych wzorowanych na estetyce telewizji, reklamy lub komiksu. Koncentrował się przede wszystkim na przewartościowaniu stylów i gatunków artystycznych oraz na reinterpretacji dzieł dawnych mistrzów, którym artyści pop-artu oddawali hołd, lub których dzieła parodiowali.

Język kultury masowej opierający się na prostych wizualnych kodach, sloganach, logo produktów upowszechnianych w reklamach publikowanych w mediach, w miejskiej przestrzeni stał się głównym motywem sztuki pokazywanej odtąd także w świątyniach sztuki – w galeriach i w muzeach.

Ważnym źródłem inspiracji dla pop-artu była Fabryka Snów, czyli Hollywood. Gwiazdy filmowe wykreowane przez media, zyskały status idoli, podziwianych przez publiczność. Ich wspaniałe, wyidealizowane wizerunki pojawiały się w filmach, gazetach, na plakatach lecz nigdy bezpośrednio w codziennym życiu. To zjawisko fascynowało artystów, którzy w swoich przedstawieniach zastąpili tradycyjne sceny z mitologii, współczesną ikonografią mediów.

Podobnie stało się z innymi tradycyjnymi tematami malarskimi, jak martwa natura, portret czy przedstawienia historyczne, które ukazywały współczesne wydarzenia, przedmioty codziennego użytku oraz znane postaci: polityków, gwiazdy filmu, muzyki w nowej masowej stylistyce.

Gromadząc prace czołowych przedstawicieli tego nurtu między innymi: Richarda Hamiltona, Roy’a Lichtensteina, Roberta Rauschenberga, Andy’ego Warhola, wystawa pokazuje więc wspólne dla twórców założenia – zerwanie z przeszłością, refleksję nad rzeczywistością i tradycją.

Pop Art Myths
Museo Thyssen-Bornemisza
Wystawa trwa do 14 września 14
www.museothyssen.org

Fot. Roy Lichtenstein, Woman in Bath 1963, olej na płótnie, Museo Thyssen-Bornemisza

Alicja Wilczak

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej www.napiorkowska.pl

alt

Redakcja Artissimo

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *