Wszystkie wpisy, których autorem jest Redakcja Artissimo

Szczeliny wolności. Sztuka w latach 1945-1948/9

W Muzeum Narodowym w Poznaniu otwarto dzisiaj wystawę Szczeliny wolności – sztuka w latach 1945-1948/9, poświęconą twórczości polskiej powstałej w ciągu trzech lat od zakończenia II Wojny Światowej.

Obiekty zebrane na ekspozycji obrazują niepewność tamtych czasów – wielopoziomowa problematyka dotyczyła nie tylko stylistyki, nurtów i tendencji (przy stale rozwijającej się i zaskakującej awangardzie artystycznej Zachodu), lecz również konieczności rozliczenia się z koszmarem największej, najpotworniejszej wojny w historii i jej niepodważalnym wpływem na dalsze losy ludzkości, oraz trudną sytuacją polityczną samej Polski, spustoszonej po walce, z niepewną przyszłością pod egidą wschodnich sąsiadów. Mimo tego, wśród intelektualistów i artystów istniała nadzieja i gotowość do odbudowania kraju.

Wystawa podzielona została na trzy części – Czas martwej natury, Wojna/Wojna, Abstrakcja i Surrealizm. Celem tego zabiegu było ukazanie różnorodności i rozwoju stylów malarskich w tamtym okresie, dążenia do nowatorstwa artystów awangardowych (które zostało przerwane w 1949 roku oficjalnym wprowadzeniem socjalizmu), oraz wpływu dramatu wojny i Holokaustu na tożsamość artystyczną tamtych czasów.

Szczeliny wolności – sztuka w latach 1945-1948/1949
Wystawa trwać będzie od 6 sierpnia do 12 listopada 2017. 
Muzeum Narodowe w Poznaniu, al. Marcinkowskiego 9.

Tekst: Sebastian B. Krzypkowski

Fot.: Alfred Lenica, Getto II, olej na płótnie, 1948-1959.

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Odznaka honorowa Zasłużony dla Mazowsza dla Katarzyny Napiórkowskiej

1

Marszałek Województwa Mazowieckiego, pan Adam Struzik decyzją Sejmiku Województwa wręczył Katarzynie Napiórkowskiej odznakę honorową Zasłużony dla Mazowsza.
Uroczystość odbyła się w dniu 10 lipca 2017 roku w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej w Warszawie.

Odznaka przyznana jest Katarzynie Napiórkowskiej za zasługi dla Województwa Mazowieckiego, przyczynianie się do rozwoju regionu poprzez działalność kulturalną oraz wzbogacanie kulturowego wizerunku Mazowsza. Ponadto Katarzyna Napiórkowska została uhonorowana za działalność na rzecz promocji polskich artystów prowadzoną w Galerii w Warszawie i Brukseli.
Katarzyna Napiórkowska jest założycielem i prezesem Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej w Warszawie i Brukseli, a także prezesem Fundacji im. Franciszki Eibisch nagradzającej utalentowanych polskich malarzy młodego pokolenia.

Od wielu lat zajmuje się promocją polskich artystów. Zorganizowała liczne akcje charytatywne, wspierając między innymi Warszawski Szpital Dziecięcy, Centrum Zdrowia Matki Polki, Muzeum Sztuki we Lwowie i Uniwersytet Wileński.

Początek kariery zawodowej związany był z galerią Związku Polskich Artystów Plastyków w Warszawie, gdzie Katarzyna Napiórkowska wystawiała wówczas debiutujących, a dziś niezwykle cenionych polskich twórców. W galerii pokazywane były między innymi prace Magdaleny Abakanowicz, Edwarda Dwurnika, Jurrego Zielińskiego, Rafała Olbińskiego.
Praca ta została przerwana w czasie stanu wojennego.

Wraz z demokratyzacją życia społecznego, Katarzyna Napiórkowska otworzyła własną galerię przy Rynku Starego Miasta w Warszawie. Galeria stała się ważnym miejscem na kulturalnej mapie miasta, a Katarzyna Napiórkowska stała się w 1991 roku jedną z bohaterek książki poświęconej przedsiębiorczym kobietom w pierwszych latach demokracji.

Powstała jako jedna z pierwszych prywatnych instytucji galeria wkrótce otworzyła swoją kolejną siedzibę w Warszawie przy ul. Świętokrzyskiej 32.

Obecnie Katarzyna Napiórkowska prowadzi Galerię Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej z siedzibami w Warszawie i Brukseli (od 2011 roku).

Katarzyna Napiórkowska zorganizowała ponad 260 wystaw i pokazów indywidualnych w Polsce oraz na świecie, m.in. w Düsseldorfie, Awignon, Paryżu, Nowym Jorku, Tel Avivie, Bukareszcie i Kolonii. W prowadzonej przez nią Galerii odbyły się również wystawy międzynarodowe. Prezentowano między innymi twórczość Josefa Beuysa oraz profesorów Akademii Sztuk Pięknych we Florencji.

Katarzyna Napiórkowska od lat aktywnie uczestniczy w prezentacji twórców, którzy uznawani są za klasyków sztuki XX i XXI wieku. W Galerii prezentowane były dzieła m.in. prof. Magdaleny Abakanowicz, Franciszka Starowieyskiego, Zdzisława Beksińskiego, prof. Antoniego Fałata, Jana Lebensteina, Romana Opałki, prof. Eugeniusza Markowskiego, prof. Józefa Szajny, Edwarda Dwurnika- twórców mających ogromny wkład w kształtowanie artystycznego wizerunku Polski.

Prowadzona przez Katarzynę Napiórkowską Galeria stanowi również ważny salon promocyjny dla twórców młodego pokolenia.
Jako prezes Fundacji Eibisch, Katarzyna Napiórkowska przeprowadza pro bono znaczący konkur dla młodych artystów-malarzy.
Dotychczas odbyło się kilkanaście edycji konkursu. W jury, obok Katarzyny Napiórkowskiej zasiadają także pedagodzy uczelni artystycznych ( m.in. prof. dr hab. Adam Myjak), W konkursie jak dotąd brało udział około 3000 młodych artystów z Akademii Sztuk Pięknych w całej Polsce.

W 2015 roku Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej została wyróżniona prestiżowym tytułem Ambasadora Polskiej Gospodarki w kategorii Marka Europejska nadanym przez Business Center Club we współpracy z Ministerstwem Gospodarki.

Za działalność na rzecz kultury oraz działalność społeczną i charytatywną Katarzyna Napiórkowska została odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Polonia Restituta, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Odznaką Przyjaciel Dziecka nadaną przez TPD.

Przeprowadziła bardzo liczne akcje charytatywne i społeczne, między innymi na rzecz Fundacji Zdążyć z Pomocą, Uniwersytetu Wileńskiego, Warszawskiego Szpitala dla Dzieci, WOŚP, Centrum Zdrowia Matki Polki, Muzeum Sztuki we Lwowie, Akcji Wielkie Serce, Polskiego Czerwonego Krzyża, UNHCR.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Twarzą w twarz. Sztuka w Auschwitz

Dzisiaj, w Kamienicy Szołayskich, oddziale MNK, otwarta została wystawa sztuki tworzonej przez więźniów niemieckiego nazistowskiego obozu zagłady Auschwitz-Birkenau.

Dzieła sztuki tworzone w warunkach stałego zagrożenia, cierpienia i wszech otaczającej śmierci są najdobitniejszym przykładem świadczącym o ponadczasowym, terapeutycznym działaniu sztuki i procesu tworzenia.
Prace więźniów, wśród których znaleźli się twórcy tak uznani dla kultury powojennej jak m.in. Xawery Dunikowski czy Józef Szajna, są przekrojem przez ludzki instynkt i chęć kultywowania swojego człowieczeństwa, które w Auschwitz łatwo można było zatracić.

Rudzka-Cybisowa Hanna, Nad Sekwaną, 49,5 x 64,5 cm
Józef Szajna, Nasze życiorysy, technika mieszana na papierze, 1944-45 fot. materiały prasowe organizatora

Na wystawie zobaczyć można więc dość różnorodne dzieła; od studiów przedstawiających kaźń i tortury, udręczone niewolniczą pracą postaci czy nieświadome nadchodzącego losu tłumy wysiadające z wagonów, przez portrety współwięźniów i widoki obozu, po idylliczne, przywoływane z pamięci widoki i martwe natury – tworzone w rozpaczliwej potrzebie obcowania z pięknem.
Wiadomym jest, iż więźniowie nie mogli swobodnie tworzyć sztuki (poza tą zamawianą z rzadka przez nadzorujących obozem SS-manów) – tym większa jest jej wartość i siła przekazu. Nie powinna więc dziwić różnorodność technik i materiałów wykorzystanych przez artystów – używano wszystkiego, co mogło się nadać.

Wystawa trwać będzie do 20 września 2017 roku w Kamienicy Szołayskich przy Placu Szczepańskim 9.

Tekst: Sebastian B. Krzypkowski

Fotografia tytułowa: Mieczysław Kościelniak, Powrót z pracy, rysunek na papierze, 1942

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Wystawa „Między Montmartre’em a Montparnasse’em” w Muzeum Śląskim

23 czerwca w Muzeum Śląskim w Katowicach odbędzie się otwarcie wystawy „Między Montmartre’em a Montparnasse’em. Dzieła artystów z ziem polskich, działających w Paryżu w latach 1900-1939, z kolekcji prywatnych”.

Rudzka-Cybisowa Hanna, Nad Sekwaną, 49,5 x 64,5 cm
Hanna Rudzka-Cybisowa, Nad Sekwaną, fot. materiały prasowe organizatora

Kuratorka wystawy, Katarzyna Jarmuł-Niemczyk zapowiada, że ekspozycja jest przede wszystkim opowieścią o polskiej kolonii artystycznej, buntownikach i indywidualistach, którzy znaleźli się na przełomie XIX i XX wieku oraz w pierwszej połowie XX wieku w Paryżu.
Ekspozycja ma zapewnić zapoznanie się z atmosferą ówczesnej artystycznej stolicy świata, życiem bohemy artystycznej , twórczymi dyskusjami i przyjaźniami. Dowodem na takowe mają być prezentowany portret Xawerego Dunikowskiego namalowany przez Leopolda Gottlieba, portret Henryka Haydena autorstwa Simona Mondzaina czy wizerunek Louisa Marcoussisa stworzony przez Alicję Halicką.
Na wystawie znajdzie się około 180 prac z zakresu malarstwa i rzeźby.
Ich twórcy to zarówno artyści pochodzenia żydowskiego związani z dzielnicą Montparnasse (gdzie wytworzyło się międzynarodowe środowisko określone mianem École de Paris), jak i twórcy kształtujący kolonię polskich artystów we Francji: od Olgi Boznańskiej, Władysława Ślewińskiego i Józefa Pankiewicza aż po przedstawicieli Komitetu Paryskiego.
Każdy z artystów fascynowany był innym nurtem artystycznym: impresjonizmem, syntetyzmem, postimpresjonizmem czy „whistleryzmem”.

Między Montmartre’em a Montparnasse’em.
Dzieła artystów z ziem polskich, działających w Paryżu w latach 1900-1939, z kolekcji prywatnych

24.06–15.10.2017
Wernisaż wystawy: 23.06.2017, godz. 18.00
Muzeum Śląskie, al. W. Korfantego 3, Katowice

Kurator: Katarzyna Jarmuł-Niemczyk

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

 

Rafał Gadowski – malarstwo

Już jutro, 21 czerwca 2017 roku o godzinie 19:00, w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej przy Świętokrzyskiej 32 w Warszawie otwarta zostanie wystawa malarstwa Rafała Gadowskiego.

Artysta w swych obrazach skupia się na pięknie świata natury, uwieczniając je w zaskakujący, nowatorski sposób – poprzez użycie syntetycznych plam barwnych, jaskrawych, mocnych kolorów i wyraźnych kontrastów. Ujmowanie „portretowanych” owoców i zwierząt w niemal przypadkowe, niewystudiowane, otwarte kadry przy jednoczesnym monumentalizowaniu przedstawionych obiektów ma zwracać uwagę na ogromną ilość piękna, które występuje codziennie w nawet najbardziej niepozornych przedmiotach.

Sam autor o swych dziełach mówi:

„Nigdy nie interesowała mnie literacka narracja w malarstwie. Tematem są zwykłe przedmioty. Każdy motyw, czy to jest owoc, sarna, dziecko czy krzesło jest dla mnie inspirujący. Ale nie po to by powielać stereotyp widzenia rzeczywistości lecz by pokazać to czego nie widać na pierwszy rzut oka. Kolor i światło to materia z której buduję moje obrazy, kreując niedostrzegalny porządek rzeczy.”

Rafał Gadowski

Urodzony w 1973 roku. Studiował Malarstwo na Europejskiej Akademii Sztuk w Warszawie. W 1999 r. uzyskał Dyplom na Wydziale Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni malarstwa prof. Zbysława Maciejewskiego. Uczestnik wielu wystaw zbiorowych. Jego prace znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych w kraju i za granicą.

Wernisaż wystawy malarstwa Rafała Gadowskiego: 21 czerwca 2017, godzina 19:00, Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej, Świętokrzyska 32, Warszawa.

Wystawa trwać będzie do 5 lipca 2017 roku. Zapraszamy!

P_D_10500

 

Tekst: Sebastian Krzypkowski

Fot.: 1.) Rafał Gadowski, Winogrona, olej na płótnie, 2017, 2.) Rafał Gadowski, Melony 8, olej na płótnie, 2016.

 

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Wystawa prac profesora Mieczysława Olszewskiego i Aleksandry Radziszewskiej

Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej na Mont des Arts w Brukseli zaprasza na wystawę profesora Mieczysława Olszewskiego i Aleksandry Radziszewskiej.

P_D_10817
Mieczysław Olszewski, Bez tytułu, olej na płótnie, 2015
Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej

Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej przy Mont des Arts w Brukseli zaprezentuje malarstwo i rysunki profesora Mieczysława Olszewskiego (Akademia Sztuk Pięknych w Gdańsku) oraz malarstwo Aleksandry Radziszewskiej.

Mieczysław Olszewski (ur. 1945)
Studia na Wydziale Malarstwa Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w latach 1963-69, dyplom w pracowni prof. Jacka Żuławskiego. Profesor zwyczajny w Akademii Sztuk Pięknych, kierownik Katedry Malarstwa. W dorobku ma ponad 20 wystaw indywidualnych oraz udział w ponad 200 wystawach zbiorowych. Prace w zbiorach Muzeum Narodowego w Gdańsku, Muzeum Narodowego w Szczecinie, Muzeum Okręgowego w Toruniu i innych.

Są to całkowicie nowoczesne obrazy obrazy, także w swojej treści. W sztuce nawet najbardziej brutalny erotyzm nie może zastąpić solidnej techniki malarskiej, namysłu malarza nad formalnym przedstawieniem tematu. Dla inteligentnego twórcy to tylko pretekst, „nagi fakt artystyczny”. Tylko taki artysta jest w stanie przykuć naszą uwagę i odblokować naszą wyobraźnię.
– 
Jacek Kotlica o malarstwie Mieczysława Olszewskiego

Aleksandra Radziszewska (1954-2012)
Dyplom w pracowni prof. Zabłockiego wyróżniony udziałem w wystawie Dyplom 1981 w warszawskiej Zachęcie. Brała udział w ponad 60 wystawach w Polsce, Francji, USA, Niemczech, Holandii.

Martwe natury – owoce Aleksandry Radziszewskiej to swoisty kalendarz przyrody. Malarstwo to przypomina – „pamiętaj, że żyjesz” – i to jest właśnie wspaniałe. To też poważna refleksja, ale jakże antydepresyjna. To bardzo istotny walor tego malarstwa. Mądrość martwej natury jest bliska mądrości natury.
– profesor Mieczysław Olszewski o malarstwie Aleksandry Radziszewskiej

Wernisaż: piątek, 16 czerwca 2017, godzina 19:00
Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
Mont des Arts 8
Bruksela

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

7 młodych malarzy

Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej na warszawskim Rynku Starego Miasta zaprezentuje w Noc Muzeów wystawę „7 młodych malarzy”.

P_D_10708

Grzegorz Klimek, Osiem pokojów, olej na płótnie, 2017, Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej

Współczesna młoda sztuka charakteryzuje się różnorodnością podejmowanych motywów, technik, inspiracji. Postawy artystyczne twórców współczesnych często klarują się wobec bogatej historii sztuki poprzednich pokoleń, tworzących w XX wieku. Malarzom naszych czasów trudno jest wymknąć się ze swoistej malarskiej intertekstualności, nawiązań, kontekstu, schedy poprzedniego wieku.

Rewolucja artystyczna, dokonana przez m.in. dadaistów i kubistów postąpiła nadzwyczaj dynamicznie, prowadząc do ogromnej liczby nowych nurtów artystycznych, jak również redefiniowania minionych. Współcześnie w Polsce tematy oraz wariacje abstrakcyjne powstają przy jednoczesnym, dość charakterystycznym dla pokolenia młodych artystów powrocie do malarstwa figuratywnego. Zabiegiem często stosowanym jest zestawianie postaci z uabstrakcyjnionym, uproszczonym lub zgeometryzowanym tłem, zabawa perspektywą i rytmem kompozycji.

Tendencja do zrzeszania się i jasnego klasyfikowania swej twórczości osłabła, a sztuka współczesna jest zdominowana chęcią wyrażania własnej indywidualności.

Twórcami, których dzieła zostaną pokazane na wystawie, są:

-Aleksander Myjak ( ASP w  Warszawie);

-Hanna Gąsiorowska (ASP Gdańsk);

Grzegorz Klimek (ASP Wrocław);

Mateusz Maliborski (ASP Kraków);

Alicja Pruchniewicz (ASP Wrocław);

Marta Kunikowska-Mikulska (ASP Łódź)

Małgorzata Wojciechowska-Stępień (ASP Łódź)

Marta Rynkiewicz (ASP Gdańsk)

BIOGRAFIE TWÓRCÓW: 

ALEKSANDER MYJAK ( ur. w 1985 r. w Warszawie)

W 2009 roku ukończył z wyróżnieniem studia na Wydziale Grafiki warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych w Pracowni Projektowania Książki prof. Macieja Buszewicza. Aneks zrobił w Pracowni Malarstwa prof. Adama Styki. Od 2009 roku pracuje na Wydziale Grafiki ASP w Warszawie jako asystent. W 2010 roku ukończył również Studium Pedagogiczne na warszawskiej ASP. W 2013 roku swoje prace prezentował na wystawie indywidualnej w Muzeum Stanisława Staszica w Pile.
Aleksander Myjak jest laureatem III nagrody w Konkursie „Grafika Warszawska” (maj 2007 r.) oraz Nagrody Marszałka Województwa Mazowieckiego (czerwiec 2008 r.)

HANNA GĄSIOROWSKA (ur. 1986)

Ukończyła Liceum Plastyczne w Zielonej Górze (dyplom 2006) i kierunek „Projektowanie graficzne” na Wydziale Sztuk Pięknych Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu (dyplom 2012). Prace artystki wystawiane były m.in. w Warszawie, Sopocie (wystawa pt. „Życie to bajka” w roku 2014). Gąsiorowska bierze udział w licznych przedsięwzięciach promujących młodych artystów (23. Ogólnopolski Przegląd Malarstwa Młodych w Legnicy, II Aukcja Młodej Sztuki w Katowicach) i konkursach plastycznych (finalistka konkursu na plakat „Nie ma dzieci, są ludzie” organizowanego przez Rzecznika Praw Dziecka w 2012 roku).

GRZEGORZ KLIMEK (ur. 1987)

Studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu w pracowni malarstwa prof. Stanisława Korytki i pracowni rysunku prof. Przemysława Pintala. Uczestnik wielu wystaw w kraju i za granicą. Grzegorz Klimek otrzymał wyróżnienie w konkursie malarskim Kreatywny Wrocław – Wrocław 2011, wyróżnienie w konkursie malarskim Nowoodkryta – Wrocław 2013, nagrodę ArtNoble na Festiwalu intermedialnym M{i}aSTO Gwiazd dla najlepszych dyplomów 2013 – Żyrardów 2013. Artysta używa wielorakich technik malarskich, które przez mieszanie, rozdrapywanie i malowanie na nowo dają specyficzne efekty strukturalne. Artysta sam robi farby, którymi maluje.

 

MATEUSZ MALIBORSKI (ur. 1990 r.)

Studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Zajmuje się malarstwem, rysunkiem oraz typografią. Laureat Stypendium im. Sayeda w 2012 oraz uczestnik kilku wystaw zbiorowych m.in w Rzeszowie i Krakowie. Finalista konkursu o Grand Prix Fundacji im. Franciszki Eibisch w 2014 roku.

 

ALICJA PRUCHNIEWICZ (ur. 1993)

Pruchniewicz w swojej pracy twórczej skupia się głównie na abstrakcjach, zgłębiając różne nurty obrazów nie przedstawieniowych, skupione w cyklach o bogatej, wysmakowanej kolorystyce i ciekawych rozwiązaniach technicznych.
Ukończyła Liceum Plastycznego im. Constantina Brancusi w Szczecinie, obecnie studentka czwartego roku Malarstwa wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych.
Uczestniczka licznych plenerów i wystaw zbiorowych w Polsce.

 

MARTA KUNIKOWSKA-MIKULSKA (ur. 1981)

Ukończyła wydział Grafiki i Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Dyplom w zakresie grafiki warsztatowej w Pracowni Technik Litograficznych pod kierunkiem prof. Witolda Warzywody (2005), aneks w pracowni malarstwa pod kierunkiem prof. Mariana Kępińskiego.
Artystkę fascynuje wszystko, co pradawne. Wierzenia, mity, symbole, zwyczaje. W jej pracach często powtarzają się motywy wsi. Kunikowska-Mikulska aktywnie poszukuje mistyczności, natury, tradycji, archaicznych motywów, jednocześnie wydzielając pewną część swojej twórczości dla współczesnego człowieka, często zagubionego w nowoczesności.

 

MAŁGORZATA WOJCIECHOWSKA-STĘPIEŃ (ur. 1989 r.)

Studia na Wydziale Sztuk Wizualnych Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Dyplom z wyróżnieniem obroniła w Pracowni Malarstwa i Rysunku prof. Aleksandry Gieragi oraz w Pracowni Multimediów prof. Wiesława Karolaka.
Laureatka nagrody Prezydenta Miasta Łodzi w ramach XXXI edycji Konkursu im. Władysława Strzemińskiego „Sztuki Piękne” .
Zajmuje się malarstwem i animacją kultury. W 2013 roku w drodze konkursu otrzymała grant na realizację projektu „CZTERY KĄTY WYOBRAŹNI” jako zadania publicznego z Urzędu Miasta Łodzi. W 2014 roku jej praca prezentowana była na ogólnopolskiej wystawie NAJLEPSZE DYPLOMY AKADEMII SZTUK PIĘKNYCH 2014 w Wielkiej Zbrojowni Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku.

 

MARTA RYNKIEWICZ (ur. 1983 r.)

Studiowała na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku na Wydziale Malarstwa pod kierunkiem profesora Henryka Cześnika, a także grafikę projektową pod kierunkiem profesora Jerzego Krechowicza. Dyplom obroniła w 2009 roku. W latach 2007/2008 studiowała w Accademia di Belle Arti di Brera w Mediolanie.
W swoim cyklu malarskim „SNY MARY FANTAZJE” Marta Rynkiewicz buduje charakterystyczne napięcie. Pejzaże, wnętrza, architektoniczne przestrzenie są pozbawione ludzkiej obecności. Jaskrawe kolory, światło i sceneria kurortu oddają atmosferę lata. Perspektywiczne skróty i przestrzeń zastosowana w jej obrazach pozwalają widzowi być uczestnikiem wykreowanego przez nią świata. Przedstawienia te określa harmonia, ale i pewien niepokój. Czasem jest w nich lekko zasugerowana narracja, która skłania do odkrywania zagadki.

 

Wernisaż: Sobota, 20 maja 2017 od godziny 20:00

Wystawa trwać będzie do 2 czerwca 2017

Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
Rynek Starego Miasta 19/21/21a
Warszawa

Tekst: Sebastian B. Krzypkowski, Konrad Zduniak

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Janusz Mulak: Malarstwo

20 maja podczas warszawskiej Nocy Muzeów w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej odbędzie się wernisaż malarstwa Janusza Mulaka.

P_D_10628
Janusz Mulak, Color excursion, gwasz/tempera, 2017, Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej

Wystawa obejmuje cykl najnowszych obrazów Janusza Mulaka. Autor eksperymentuje poprzez łączenie w zestawy nazywane Artescape szeregu elementów obrazowych mających wg niego wspólne, przenikające się cechy wizualne. Na kanwie malarstwa abstrakcyjnego Janusz Mulak poszukuje indywidualnego języka instalacji malarskiej.

Prowokująco zatytułowany cykl „Obrazy nieudane” powstał w trakcie pracy nad cyklem Artescape. Szkice te były ucieczką, a może nawet wyzwoleniem od dyscypliny, uporu trzymania się jednej koncepcji. Jak wspomina malarz, „robiąc te małe szkice – sposobem nerwowych, rwanych gestów, branych z podświadomości, czułem że zdradzam główny nurt swojej pracy”.

Samo formowanie płaszczyzny obrazu poprzez różnorodne nacinanie płótna, może być reminiscencją awangardowej wystawy z 1971 roku pt. „Forma i Dźwięk” ( z kompozytorką Elżbietą Sikorą ), gdy Mulak pierwszy raz dokonał wg swoich słów „transformacji rzeźbiarskiej lunety, kadrującej przestrzeń.”

JANUSZ MULAK
Studia na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, malarstwo w pracowni prof. Jacka Sempolińskiego, architektura w pracowni prof. Romualda Gutta. Praca dyplomowa bardzo dobra z wyróżnieniem. Nagroda MKiS za najlepszy dyplom na polskich uczelniach plastycznych ( im. Bartoszka i Bobowskiego). Studium historii sztuki na Uniwersytecie w Heidelbergu pod kierunkiem prof. Anselma Riedla.

Wernisaż: Sobota, 20 maja 2017 od godziny 20:00
Wystawa trwać będzie do 2 czerwca 2017

Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
Świętokrzyska 32
Warszawa

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Poza zasadą przyjemności. Afektywne operacje.

W Narodowej Galerii Sztuki „Zachęta” w Warszawie prezentowana jest wystawa skupiająca dzieła, które kwestionują formalne, emocjonalne, poznawcze i etyczne status quo. Wśród artystów znaleźli się m.in. Marina Abramović, Monica Bonvicini, Douglas Gordon, Artur Żmijewski i Aneta Grzeszykowska.

5908379290523

Osią narracyjną wystawy są znane w humanistyce afekty definiowane jako automatyczne reakcje ciała na bodźce odbierane z otoczenia bądź zmiany zachodzące w ciele. Prace na wystawie w dużej mierze dotyczą ciała i jego różnych funkcji, jako że to ciało doświadcza afektów, rozkoszy i nieprzyjemnych doznań.
Koncepcja wystawy przyjmuje, że afekty mają także swoje źródło w przedmiotach. Do przedmiotów tych należą również dzieła sztuki. Zapisane w nich afekty mają powodować pobudzenie. Afekt kojarzy się przede wszystkim z silnymi stanami pobudzenia. Miało to znaczenie w doborze prac na wystawę, gdzie chodzi przede wszystkim o „intensywność”. Większość prac na wystawie najpierw działa, a potem znaczy i jest nastawiona na afektywne reakcje widzów, które mają mieć nierzadko większe znaczenie niż rozumienie dzieł.
Najsilniejszy punkt ekspozycji ma stanowić instalacja Mariny Abramović „Balkan Erotic Epic (2005), która narusza pewien porządek prezentacji erotyki człowieka, czy cielesność w filmie duetu Arca & Jesse Kanda, a także dokumentacja radykalnych performansów Petra Pavlensky’ego, będących autodestrukcyjnymi działaniami.
Tytuł wystawy odnosi się do Freudowskiej zasady przyjemności”, którą kieruje się nieświadoma część osobowości — redukowania napięcia poprzez unikanie przykrości i doznanie przyjemności. Wątek psychoanalizy, w której dokonał się zwrot ku afektom i emocjom, czyli mówienie o nich odsłania kluczowy, skrywany wymiar złożonej psychiki ludzkiej. Idąc tropem psychoanalizy, można przyjąć, że jeśli energia popędowa zostaje rozładowana zastępczo (tzw. sublimacja) poprzez wytwory sztuki, to rozkosz lub ból doświadczane przez artystów oraz satysfakcja osiągana w procesie tworzenia mogą być przekazane odbiorcom — poprzez urzeczywistnienie w sztuce treści wypartych ale podświadomie pożądanych.

Poza zasadą przyjemności. Afektywne operacje
Zachęta – Narodowa Galeria Sztuki
pl. Małachowskiego 3, Warszawa

Wystawa trwa od 9 maja do 2 lipca 2017.

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

 

Dali kontra Warhol. Wystawa w PKiN w Warszawie

W warszawskim Pałacu Kultury i Nauki odbyła się światowa premiera wystawy niezwykłej – skonfrontowanych ze sobą dzieł Salvadora Dali i Andy’ego Warhola, dwóch z grona najsłynniejszych artystów wszech czasów.

Dwóch artystów, tworzących głównie w II połowie XX wieku, uprawiało sztukę – wydawałoby się – zupełnie odmienną. O ile Dali w znacznej większości swej pracy wybierał sztukę przedstawieniową, bogatą, pełną symboliki, mitów, nadrzeczywistą, o tyle Warhol poświęcał się szokującej prostocie, sprowadzeniu sztuki do słynnej puszki zupy, powtórzonego portetu. Patrząc na dzieła Dalego, a następnie Warhola i na odwrót trudno doszukiwać się w nich podobieństw w sposobie przedstawienia, wspólnych cech formalnych.

Jest jednak coś, co łączyło obu twórców i wystawa ma na celu zaakcentowanie tego – miłość do sławy, rozgłosu, kontrowersji i fortuny. Warhol oraz Dali w swoich czasach byli prawdziwymi gwiazdorami, celowo i skutecznie wpływającymi na opinię publiczną, bawiącymi się z konwenansem, celebrującymi kolejne projekty i wywieranie wpływu na komercyjne życie Europy XX wieku, jak wtedy, gdy Salvador Dali miał zaaranżować wystawę jednego z wykwintnych sklepów, zmieniając ją w fantasmagoryczną, zmysłową scenę, budzącą ogromne zainteresowanie tłumów. Andy Warhol nazwał swoją nowojorską pracownię The Factory (Fabryka), by zaakcentować ironicznie masowość swojej sztuki – a w swoich czasach atelier twórcy było centrum życia artystycznego, a co za tym idzie wieczorowego Nowego Jorku.

Nie da się ukryć, że dzisiejsza sława Dalego i Warhola, artystów „kultowych”, powszechnie znanych jest w równej mierze zasługą ich geniuszu i stworzonych arcydzieł, co uwielbienia blichtru, sławy oraz umiejętności twórczego zaistnienia w popularnych mediach i wywarcia wpływu na szeroką publiczność.

Wystawa trwać będzie do 7 października 2017 roku.

 

Tekst: Sebastian Krzypkowski

Fot.: materiały organizatora

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015