Archiwa kategorii: Alfabet artystów polskich

W dziale Alfabet twórców polskich prezentujemy najważniejszych artystów polskich. Piszemy zarówno o twórcach dawnych, klasykach XX wieku oraz artystach młodego pokolenia.

Józef Szajna w Muzeum Śląskim

P_D_8862

Do 26 lutego w Muzeum Śląskim można podziwiać ekspozycję prac Józefa Szajny, wybitnego polskiego artysty teatralnego, reżysera, scenografa, rysownika, grafika i malarza. 

Tym samym rozpoczyna się cykl wystaw, mający prezentować odbiorcom dorobek najbardziej zasłużonych dla polskiego teatru twórców w konfrontacji z dziełami artystów młodego pokolenia. Stąd także nazwa  cyklu: kanon i remix polskiego teatru.

Józef Szajna (1922-2008) był jednym z najwybitniejszych artystów świata teatru i sztuki. Malarz, grafik, scenograf, reżyser, teoretyk teatru, scenarzysta, ukończył studia w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, uzyskując dyplom w 1952 roku w pracowni grafiki oraz w 1953 roku w pracowni scenografii.
Kierował Teatrem Ludowym w Nowej Hucie oraz stworzonym przez siebie Teatrem Centrum Sztuki Studio w Warszawie. W latach 1966-71 współpracował z Teatrem Starym w Krakowie, Teatrem Śląskim w Katowicach, Teatrem Współczesnym we Wrocławiu, Teatrem Polskim w Warszawie oraz teatrami zagranicznymi. Był członkiem honorowym Międzynarodowego Stowarzyszenia Artystów Plastyków AIAP/IAA przy UNESCO. Został odznaczony Krzyżem Kawalerskim, Komandorskim, Komandorskim z Gwiazdą oraz Wielkim Orderem Odrodzenia Polski.

To o nim, w roku 1989 podczas Biennale Sztuki w brazylijskim São Paulo, krytycy mówili, że jest jednym z pięciu największych artystów XX wieku. W czasie II wojny światowej członek Związku Walki Zbrojnej, Armii Krajowej, więzień niemieckich obozów w Auschwitz-Birkenau i Buchenwaldzie.  Józef Szajna był uczestnikiem walki antyfaszystowskiej i członkiem Antynazistowskiego Ruchu Oporu 1939 – 1945 (ZWZ AK).

Do zinterpretowania dzieł Józefa Szajny została Olga Warabida, młoda artystka projektująca animacje komputerowe oraz multimedialną grafikę i scenografię. Stworzyła konstrukcję z luster weneckich, odwołującą się do stałego motywu w twórczości mistrza: znaczenia zmysłów, formy, jak również kontemplacji nad człowiekiem, charakterem relacji międzyludzkich (zwłaszcza damsko-męskich),  jak i samoświadomości we współczesnym świecie.

Kuratorem wystawy jest syn twórcy, Łukasz Szajna, malarz, grafik i performer. Część wystawianych obiektów pochodzi z kolekcji Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

fot.: Józef Szajna, Pieśń, technika mieszana/kolaż, 2005, Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Marek Okrassa: Malarstwo

Zapraszamy Państwa do obejrzenia najnowszych obrazów autorstwa Marka Okrassy, znajdujących się w kolekcji Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej. 

W twórczości Okrassy widzimy przede wszystkim ludzi; różne ludzkie typy, zachowania i konteksty, w których są zamykani (lub zamykają się sami). Obserwujemy osoby nostalgicznie wpatrzone w przestrzeń nad brzegiem morza lub grające na fortepianie na plaży, skaczące do wody, jeżdżące na łyżwach i tańczące tango, czekające przy luksusowym samochodzie typu vintage lub prywatnym odrzutowcu, bawiące się przy hydroplanie, słuchające koncertu jazzowego, wychylające się zza kurtyny w operze,  szykujące się do rozgrywki golfowej, wchodzące lub wychodzące z wytwornego bankietu, obserwujące pokaz fajerwerków, jeżdżące konno…

W częstej asyście luksusowych maszyn użytkowych, w otoczeniu pałacowych wnętrz, sal balowych, balkonów i ogrodów dystyngowani, wytworni ludzie oddają się dystyngowanym, wytwornym zajęciom lub w ciszy (niemal dzwoniącej), zestawieni z ogromnym, prawie przytłaczającym jednobarwnym tłem, w pozornym spokoju kontemplują. Pozornym, albowiem tło owo przy dłuższym wpatrywaniu zdaje się rozrastać, nacierać na poziomy podział murku, próbując wchłonąć figury, które niefrasobliwie je przecinają. Takie zestawienie samotnej lub pary postaci, niewielkich i kruchych w zestawieniu z otoczeniem, wprowadza nastrój cichego, łagodnego niepokoju i w naturalny sposób skłania do zastanowienia się nad tak charakterystycznym zabiegiem artysty, jego znaczeniem i wymową.

Marek Okrassa przedstawia na swoich płótnach rzeczywistość pełną blichtru, ludzi, maszyn, elegancji, zabawy, spokoju, morza i ogrodów. Raczej dzieli się spostrzeżeniami zamiast zadawać pytania, najbardziej ciesząc się pięknem.

 

MAREK OKRASSA (ur. 1975)
Studiował malarstwo w pracowni profesora M. Świeszewskiego oraz rysunek w pracowni Marii Targońskiej. W 1999 roku otrzymał dyplom z wyróżnieniem Akademii Sztuk Pięknych. Laureat Srebrnej Ostrogi w 2000 roku. W 2004 roku odebrał Wyróżnienie Honorowe Fundacji im. Franciszki Eibisch w Muzeum Narodowym w Warszawie. Dwukrotnie otrzymał stypendium Ministra Kultury i Sztuki.

 

tekst: Sebastian B. Krzypkowski

fot.: obrazy autorstwa Marka Okrassy, kolekcja Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

 

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Jacek Maślankiewicz – Malarstwo

 

1z_c_soup_above_100_x_100_olej_plotno_2016

 

Jacek Maślankiewicz urodził się w 1955 roku. Studiował na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych pod kierunkiem profesorów Jana Lisa, Bohdana Urbanowicza oraz Rajmunda Ziemskiego. Dyplom uzyskał w 1979 roku. Malarstwo praktykował od najmłodszych lat pod okiem ojca, Ireneusza, również malarza. Brał udział w licznych wystawach zbiorowych i indywidualnych, w kraju oraz za granicą. Prace artysty są elementami kolekcji prywatnych i publicznych, m.in. w Zbiorach Watykańskich, Zachęcie, Muzeum Okręgowym w Siedlcach, Muzeum w Lęborku, czy Muzeum Miejskim w Gorzowie Wielkopolskim.

O malarstwie Jacka Maślankiewicza

Powinnością malarza jest malować. Te słowa oddają prawdę o twórczej drodze Jacka Maślankiewicza. Artysta ten podejmuje tylko to, co dotyka bezpośrednio problemów malarskich.

Jest spadkobiercą wielkiej tradycji polskiego koloryzmu, ale i twórcą malarstwa materii. Jak wielcy koloryści oddaje się studiom oddziaływania barw, łączy kolory, rozkłada przed publicznością barwny, malarski kobierzec utkany z impastów i zgrubień faktury, ale i z transparentnych muśnięć pędzla wiedzionego śmiało i bezkompromisowo.

Na obrazach widzom oddaje nie opowieść o czymś, lecz obraz par excellence – wizualne świadectwo swojego wyczucia koloru i malarskiej wizji. Barwny zapis czystych emocji. Malarską notatkę o oddziaływaniu barw i światła. Bez zdobień, lecz urzekającą. Bez dopowiedzeń, lecz zatrzymującą wzrok. Niekiedy euforyczną, niekiedy mroczną. Zawsze tworzącą pewne zamknięte uniwersum, własny malarski świat w obrębie płótna.

Jak napisał krytyk sztuki, Hugon Bukowski, w obrazach Maślankiewicza jest „ślad ręki swobodnie puszczonej w ruch, poddanej intuicji, skrywanym napięciom ducha i żył. Jest w nich i cisza, i krzyk; są czerwienie, ale też błękity i szarości subtelne, wyciszone, są niebanalne żółcienie, promieniste, ciepłolubne przebłyski słońca. Słowem – narracja niby czysto malarska, ale i coś więcej, coś ponadto”.

To „ponadto” – to tajemnica, czule skrywana iskra Boża – która łączy potrzebę malowania u jednych z potrzebą odczytywania malarstwa u innych.

-Katarzyna Napiórkowska

 

Wystawa malarstwa Jacka Maślankiewicza
16 X – 2 XI
Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
Rynek Starego Miasta 19/21/21A, Warszawa

Zdjęcie: J. Maślankiewicz, Up Above, olej na płótnie, 2016.

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Młodzi polscy artyści w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej – październik 2015

Każdego roku uczelnie artystyczne w Polsce kończą dziesiątki absolwentów. Spotkanie z ich twórczością przynosi odpowiedź na pytanie – co nowego w malarstwie? Oto wybrani młodzi malarze, których prezentuje Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej. Czytaj dalej Młodzi polscy artyści w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej – październik 2015

Więzień nr 18729

Wydaje się dziś, że doświadczenie II Wojny Światowej jest odległe. Dla mnie zamykało się w książkach historycznych, w filmach. W dokumentach. Pamiętam jednak, jak zmieniła się moja perspektywa, gdy zobaczyłam wytatuowany numer na przedramieniu Józefa Szajny. Miałam zaszczyt Go znać i wielokrotnie rozmawiać. To najważniejsze rozmowy w moim życiu. Wszystko stało się od razu konkretne, wielowymiarowe, namacalne. Bardzo bolesne. Czytaj dalej Więzień nr 18729

Chełmoński na jesień


Józef Chełmoński, Odlot żurawi, 1870, Muzeum Narodowe w Krakowie

Gdy nastaje jesień, taka w wersji stanowiącej bezpośredni przedsionek zimy, ciągle wracają do mnie obrazy Chełmońskiego. Pora wcześniejsza, ta mieszcząca się w pochwalnym opisie, że złota i polska, była zawsze mniej przyjazna dla malarzy. Może ewentualnie dla hiperrealistów, którzy z upodobaniem mogli pochylać się godzinami nad każdym listkiem, z wiarą, że dogonią złożoność pejzażu. Gdy robi się szaro i mgliście, gdy twarz smagają wiatry, a kości przenika zimno, paleta blednie, a wokół robi się monochromatycznie jak na starej fotografii – to aura dla malarza pokroju Chełmońskiego. Czytaj dalej Chełmoński na jesień

Igor Mitoraj (1944-2014)

W Paryżu zmarł Wielki Artysta polskiego pochodzenia, Igor Mitoraj. Jego sztuka łączyła szacunek dla tradycji antycznych ze współczesnym ujęciem.

Nie bał się inspiracji kulturą antyczną, wierząc, że Rzym i Grecja stanowią źródło niewyczerpane. Źródło wiedzy o człowieku, o jego wielkości, ale i słabości.
O fizycznym pięknie. To wszystko znajdowało wyraz w pracach artysty.

Czytaj dalej Igor Mitoraj (1944-2014)

Jolanta w krainie czarów – o twórczości Jolanty Babicz

Urodziła się w Lublinie w 1967 roku. Od 2009 roku jest absolwentką Wyższej Szkoły Humanistyczno-Ekonomicznej w Łodzi na wydziale artystycznym. Zajmuje się głównie grafiką warsztatową. Pasjonatka przyrody, żona, matka, artystka – Jolanta Babicz. Czytaj dalej Jolanta w krainie czarów – o twórczości Jolanty Babicz

Robert Jabłoński i jego kolorowa wizja świata

Znakiem rozpoznawczym obrazów Roberta Jabłońskiego są trójkąty, z których buduje swoje barwne kompozycje. Figura geometryczna stała się w jego obrazach prostą formą służącą do transformacji rzeczywistości w świat uporządkowany i zgeometryzowany. Tematy malarskie jak pejzaż, czy portret opisują trójkąty. Nie jest to, jednak tylko nawiązanie do kubizmu, lecz także inspiracja estetyką pop-artu, murali i przede wszystkim szeroko pojętą mediasferą. Kreuje rzeczywistość pozytywnych wrażeń, w których główną rolę odgrywa kolor. Czytaj dalej Robert Jabłoński i jego kolorowa wizja świata

Tadeusz Dominik

Dla artysty niezmienną inspiracją była przyroda. Jej bogactwo form oraz kolorystykę, przekładał na swoje kompozycje.
Zawsze powtarzał: „Moje malarstwo jest w całości efektem otwarcia na naturę, jest inspirowane naturą. Nie ilustruję natury, ale swoimi obrazami otwieram drogę widzowi do jej własnego przeżywania”. *
Artysta wymyślił wyjątkową wersję pejzażu. Jego pozornie proste, abstrakcyjne kompozycje ukazują bogactwo natury. Doskonale przemyślane zestawienia barwnych form w jego obrazach, odzwierciedlają nastrój, ekspresję i zmienność krajobrazu.
Czytaj dalej Tadeusz Dominik