Archiwa kategorii: Wystawy na świecie

Monografia Rembrandta, 10 płócien Rafaela i wystawa Caravaggia. Tu zapraszamy do lektury recenzji najważniejszych wystaw na świecie.

COMMON GROUND: POLSCY I HOLENDERSCY ARTYŚCI W BRUKSELI

W brukselskiej Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej przy Mont des Arts 8 przygotowano wystawę malarstwa i fotografii autorstwa czwórki artystów pochodzenia polskiego i holenderskiego. Wernisaż odbędzie się 28 kwietnia 2017 roku. 

Kontrastowość wystawy uzyskana została dzięki zestawieniu ze sobą utrzymanych w czerni i bieli zdjęć artystycznych Rutgera ten Broeke i Blanki Wąsowicz z mieniącymi się pięknymi barwami obrazami autorstwa Gabryeli Wąsowicz oraz fotograficznymi impresjami Roberta Webstera. „Podzielenie” twórców na dwie podgrupy wzajemnie się przenikające – tj. malarzy/fotografów i Polaków/Holendrów pokazuje uniwersalizm sztuki nowoczesnej, swego rodzaju pozytywną globalizację -nieoznaczającą wyzbywania się własnych cech i odmienności.
P_D_10778

fot.1: Rutger ten Broeke

Fotografie Rutgera ten Broeke oraz Blanki Wąsowicz oscylują wobec kobiecości – przeznaczenia, cielesności, duchowości, wyobcowania, jak również jej archetypów i symboli – pramatki Ewy, bogini miłości Wenus czy niepokalanej Maryi. Monochromatyzm fotografii i minimalizm kompozycji wzmacnia siłę przekazu zdjęć, budując atmosferę ciszy, skupienia, kontemplacji.

Apparition Holly

fot. 2 Blanka Wąsowicz

Prezentowane na wystawie malarstwo, formalnie odmienne od wymienionych wyżej dzieł, także niesie za sobą potężny ładunek emocjonalny. Gabryela Wąsowicz nostalgicznie odnosi się do zarówno piękna owoców przyrody w swych martwych naturach przywodzących na myśl motywy vanitas oraz dawnych dzieła mistrzów holenderskich, jak i do życia człowieka człowieka, ukazując artefakty codziennej egzystencji oraz zamyślone, odosobnione postaci.  Robert Webster natomiast, poza cyklem „Wspomnienia z Warszawy” zawierającym impresje z polskiej stolicy, zajmuje się niuansami dotyczącymi życia, śmierci, teatru oraz karnawału, od zawsze go fascynującymi.

P_D_10797

fot. 3 Gabryela Wąsowicz

Całą czwórkę artystów łączy fakt ukończenia Gerrit Rietveld Academie w Amsterdamie – artystycznej uczelni kształcącej studentów z całego świata, która specjalizuje się w nowatorskich podejściach do sztuki; na ASP w Warszawie również studiowali Gabryela Wąsowicz i Robert Webster – artysta urodzony w Holandii przyjechał wówczas do Polski na dwuletnią wymianę.P_D_10789

fot. 4 Robert Webster

Gabryela oraz Blanka Wąsowicz są artystkami urodzonymi w Polsce, wywodzącymi się z polskiej rodziny malarzy. Na stałe związane z Holandią – Gabryela prowadzi pracownię malarstwa i rysunku Gooise Academie voor Beeldende Kunsten (Akademii Sztuk Pięknych) w Laren. Jej prace znajdują się m.in. w prestiżowej kolekcji banku ING.  Blanka Wąsowicz natomiast uczy w Akademii Sztuki i Projektowania AKI-ArtEZ w Enschede, gdzie wykładał również Rutger ten Broeke. Obydwie artystki zaznaczają, iż ich polskie pochodzenie i poczucie przynależności stanowi dla nich ważny element tożsamości; w żadnym wypadku nie wyklucza się to z życiem i aktywnym tworzeniem w Holandii, a wręcz przeciwnie, prowadzi do wzbogacenia procesu twórczego.

Wernisaż wystawy Common Ground odbędzie się 28 kwietnia o godzinie 19:00 w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej przy Mont des Arts 8 w Brukseli.

Wystawa trwać będzie do 12 maja 2017 roku.

 

Tekst: Sebastian B. Krzypkowski

Zdjęcia: od góry – 1. Rutger ten Broeke 2. Blanka Wąsowicz 3. Gabryela Wąsowicz 4. Robert Webster, Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Bożena Lesiak: Tulipany

Ekspozycja wiosennych dzieł Bożeny Lesiak rozpocznie się 3 kwietnia w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej przy Mont des Arts 8 w Brukseli.

P_D_10671

Motyw kwiatów był obecny w sztuce zawsze. Uniwersalnie wiązane z pięknem, na przestrzeni dziejów poszczególne gatunki kwiatów zyskiwały i traciły nowe znaczenia symboliczne, często przyjmując na siebie cechy i cnoty, które w danym czasie wiodły prym… W mitologii starożytnych Greków kwiaty pełniły rolę komemoracji – narcyzy przypominają o legendarnej próżności, jednocześnie przestrzegając przed jej skutkami, hiacynty upamiętniają tragiczną śmierć, irysy wielbią boginię dobrych wieści i tęczy. W kulturze chrześcijańskiej kwiaty zaczynały przyjmować bardziej abstrakcyjne znaczenia, odnosić się do niewinności, czystości, męczeństwa…

W baroku, przy okazji rozwoju (czy rozkwitu…?) motywu vanitas, kwiaty stanęły w pełnej glorii z niezwykłą, pełną gracji prostotą utożsamiając sobą to, co dla ludzi było i jest tak trudne – śmiertelność. Uginające się pod ciężarem własnych koron, gubiące przekwitłe płatki, osuwające się w cień tła.

Motyw kwiatów, a zwłaszcza tulipanów, jest niezwykle ważną częścią twórczości Bożeny Lesiak, absolwentki krakowskiej ASP. Jednak w przeciwieństwie do wspomnianej sztuki baroku, u Bożeny Lesiak kwiaty są wręcz kwintesencją życia, uosobieniem bergsonowskiej élan vital. Pulsują kolorami, niemal rosnąc na naszych oczach; potężne, szerokie liście i kwiatostany zbliżone proporcjami do koron drzew często nie mieszczą się w granicach obrazu. Mieniąc się odcieniami barw, pełne energii nie tylko nie nasuwają, ale wręcz odganiają myśli o przemijaniu i śmiertelności.

Wystawa trwać będzie od 3 do 21 kwietnia 2017 roku, w Galerii Katarzyny Napiórkowskiej w Brukseli.

 

Tekst: Sebastian B. Krzypkowski

Fot. Bożena Lesiak, Tulipany, dzieła pochodzą z kolekcji Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Pinzel/Myjak – Spotkanie. Wystawa Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki

myjak_24

We lwowskim kościele Klarysek przy placu Cłowym we Lwowie odbywa się wyjątkowa wystawa dwóch rzeźbiarzy: wybitnego twórcy barokowego, Jana Jerzego Pinzela oraz Adam Myjaka, twórcy współczesnego, rektora ASP w Warszawie.

Dawny kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, bo tak brzmi właściwa nazwa niedziałającej już świątyni, potocznie zwanej kościołem Klarysek, pełni obecnie funkcję Muzeum Jana Jerzego Pinzla, rzeźbiarza epoki baroku – podczas wystawy do jego dzieł dołączyło 14 rzeźb Adama Myjaka, pochodzących z ponad 5 dekad twórczości polskiego rzeźbiarza.

Kontrasty, naturalnie wynikające z czasu powstawania dzieł obu artystów, równoważone są przez cechy wspólne; pierwszą i główną z nich jest dominujący motyw przedstawień człowieka. U Pinzela postaci świętych nabierają niezwykłej, dramatycznej niemal ekspresyjności w myśl barokowego dążenia do dynamiki. U Myjaka natomiast, figury są bardziej statyczne, zdają się lekko falować, dążą ku górze.

myjak_25

Poprzez skonfrontowanie dzieł artystów tworzących w tak różnych nurtach i odległych od siebie epokach, twórcom wystawy udało się sprowokować nastrój skłaniający do zadania pytań: o historię i charakter rzeźby oraz idei, które niosła ze sobą przez wieki.

Wystawa trwać będzie do 17 maja 2017 roku.

Tekst: Sebastian B. Krzypkowski

Fot. 1. : Rzeźby A. Myjaka, ekspozycja Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki im. Borysa Woźnickiego.

Fot. 2.: Rzeźba A. Myjaka (pierwsza z lewej) oraz rzeźby  Jana Jerzego Pinzela, ekspozycja Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki im. Borysa Woźnickiego.

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Armory Show 1913

begley-cu0234-armory-main-tease

Dzisiaj wypada rocznica otwarcia jednej z najważniejszych wystaw w dziejach; the Armory Show roku 1913, która zrewolucjonizowała amerykańską sztukę współczesną, jednocześnie otwierając drogę do dzisiejszej sławy wielu wybitnym artystom.

International Exhibition of Modern Art, bo tak brzmiała pełna nazwa wydarzenia, była rezultatem zmęczenia akademizmem środowiska młodych artystów amerykańskich. Współpracując na rzecz odnowy kultury amerykańskiej, utworzyli Stowarzyszenie Malarzy i Rzeźbiarzy Amerykańskich (AASP), zrzeszające wielu twórców o zróżnicowanych poglądach, które łączyła jedna cecha – dążność do nowoczesności.

Uznali oni, że najlepszym sposobem na przełamanie impasu panującego  we współczesnej im sztuce amerykańskiej będzie zaprezentowanie jak największej ilości dzieł awangardowych jak największej ilości twórców w jednym miejscu. Wybór padł na budynek  69th Regiment Armory, należący do Gwardii Narodowej, skąd wzięła się potoczna nazwa wydarzenia. Przestrzeń ekspozycyjna podzielona została na część europejską oraz amerykańską.

Wystawa (powtórzona również w Chicago oraz Bostonie) cieszyła się ogromnym zainteresowaniem, odwiedziły ją setki tysięcy osób. Bez wątpienia byłoby tak i w naszych czasach – spis twórców biorących udział w ekspozycji brzmi dzisiaj jak lista najdroższych i najbardziej uwielbianych artystów współczesności, kanonicznych we współczesnej historii sztuki: Picasso, Duchamp, Braque, Kandinsky, Halpert, Whistler, Hodler, Renoire, Delacroix, Manet, Monet, Matisse, Munch, Brâncusi, Bourdelle, Archipenko – to jedynie niewielki ułamek.    Twórcy biorący udział w Armory Show 1913 są dzisiaj otoczeni kultem, uważani za geniuszy, ich prace nabywane są za dziesiątki milionów dolarów. Różnica jest jednak taka, że ogromna część ówczesnej widowni – przyzwyczajona do akademickiego, idealizowanego „realizmu” i patosu – chodziła oglądać wystawione dzieła traktując je jak kurioza, bezczelne żarty europejskich prowokatorów.

20150719231100!Duchamp_-_Nude_Descending_a_Staircase

Symbolem niezrozumianego nowatorstwa i zarazem całej wystawy stał się obraz Marcela Duchampa (obecnie – jednej z największych ikon XX wieku) pod tytułem Akt schodzący po schodach nr 2 – na tyle rewolucyjny, że odrzucony został nawet przez paryski Salon Niezależny. Nie budzi więc zdziwienia fakt, że konserwatywna publiczność amerykańska uznała obraz za całkowicie bezsensowny, będący ucieleśnieniem wszystkich niewłaściwie ukierunkowanych tendencji w sztuce europejskiej. Dzieło stało się obiektem powszechnej satyry, a przez część krytyków sztuki było używane jako symbol bezmyślnego parcia do nowatorstwa i, po prostu, „złej sztuki”… Obecnie obraz uznawany jest za jedno z największych arcydzieł XX wieku, łączące w sobie tendencje kubizmu, futuryzmu oraz inspiracje rozwijającymi się ówcześnie fotografią i kinematografią.

Armory Show roku 1913 bez wątpienia jest jednym z najbardziej przełomowych i znamiennych wydarzeń w historii sztuki. Różnorodność oraz mnogość wystawionych dzieł największych artystów swoich czasów, nawet przy krytyce, z którą się spotkała, uwolniła ogromny potencjał artystyczny Stanów Zjednoczonych, kształtując wielkich artystów pochodzących z tego kraju oraz wpływając na amerykańskie instytucje sztuki współczesnej, należące obecnie do najbardziej wpływowych na świecie.

Tekst: Sebastian B. Krzypkowski

Fot. 1. Fragment ekspozycji Armory Show 2013, zdjęcie za The New York Times.

Fot. 2. Marcel Duchamp, Akt schodzący po schodach 2, olej na płótnie, 1912, Philadelphia Museum of Art.

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Franciszek Starowieyski w Brukseli

p_d_9404

Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej prezentuje w Brukseli wystawę jednego z najznakomitszych artystów polskich XX wieku, Franciszka Starowieyskiego. To dobra okazja, żeby przypomnieć słynny obraz Starowieyskiego, który w 1998 roku został wystawiony w Przedstawicielstwie RP w Brukseli. Mowa o potężnym płótnie pod tytułem Divina Polonia.

Dzieło pierwotnie miało nosić tytuł Divina Polonia rapta per Europa profana, czyli Pogańska Europa porywa chrześcijańską Polskę. To praca niezwykła i zachwycająca, jednocześnie przedstawiająca tak charakterystyczny dla Starowieyskiego styl.

divina_polonia_by_franciszek_starowieyski_5268441214

Obraz zawiera kilka charakterystycznych motywów. Tytułowe postacie Europy i Polski (Polonii). Obie nagie, o charakterystycznych dla Starowieyskiego rubensowskich kształtach. Personifikacja Polski stoi na ziemi i za wyciągnięte ramię „porywana” jest przez Europę. Głowę Polonii koronuje złocista aureola, która podkreśla jej świętość i chrześcijaństwo. Złoty kolor jest typową barwą dla tego elementu, jednakże warto zwrócić uwagę, iż pierwotnie Europa dosiadająca byka miała być w rozkroku, a jej łono miało być koloru złotego, co stanowiłoby oczywisty kontrapunkt dla złotej aureoli. Polska – w aureoli oddana Bogu i jego wartościom. Europa – o złotym kroczu sprzeniewierzyła wartości duchowe dla prostych uciech cielesnych.

Warto przyjrzeć się skrzydłom, które jednak nie mają nic wspólnego ze skrzydłami ptasimi czy anielskimi. Są niejako mechaniczne, owadzie. Możliwe, iż symbolizują możliwość wzlotu Europy, ale czysto mechanicznego, obdartego z boskiego pierwiastka. Mówiąc o mechaniczności zwrócić należy uwagę na byka, którego dosiada Europa. Podobnie jak jej skrzydła jest on bardziej maszyną, niż prawdziwym zwierzęciem. Jest to kolejnym podkreśleniem odejścia Europy od wartości boskich, a w końcu byk z mitu będącego kanwą dla dzieła był bogiem, Zeusem. Tutaj jednak jest tylko bezduszną, wręcz bezbożną, maszyną.

Czym natomiast jest zagadkowy sześcian, lewitujący w lewej części dzieła nad doliną z zamkiem? Czyni on wymowę całego dzieła co najmniej apokaliptyczną. Czy upadnie zaraz na budynek, krusząc cała budowlę? Przedstawiony Zamek w Janowcu to jeden z ostatnich reliktów szlacheckiej i arystokratycznej Polski. Należący niegdyś do rodziny Firlejów, zniszczony w Potopie Szwedzkim i obudowany w stylu barokowym po II Wojnie Światowej pozostał ostatnim zamkiem w rękach prywatnych, jako relikt porządku sprzed nacjonalizacji. Przeszedł zatem- mocno zniszczony- przez dwa kataklizmy…Był przy tym jednocześnie szczególnie ważny punkt odniesienia dla samego autora, dla jego tożsamości. Czy to na tą tożsamość czyha apokaliptyczna wizja?

I tu można znaleźć odniesienia między epoką, w której żył Starowieyski i jego czasem duchowym, do którego odnosił się w swojej twórczości antydatując obrazy o 300 lat.

Dzieło Franciszka Starowieyskiego jest niezwykle bogate znaczeniowo. Symbole i metafory wypełniają każdy skrawek obrazu. Pojawiają się tu jeszcze tajemnicze inskrypcje, padłe kolumny odnoszące się do ruin świata.

Obraz powstał w 1998 roku. W 2016 roku można zadawać sobie pytanie, na ile wizja artysty była prorocza.

Na wystawie w brukselskiej filii Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej zobaczyć można m.in. szkice do tego obrazu.

tekst : Michał Majszczyk, współpraca Justyna Napiórkowska
fotografie – wikipedia oraz Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej
autor czerpał m.in. z publikacji Divina Polonia na portalu www.fineartexpress.pl.

Franciszek Starowieyski
Masters of Polish Art
Gallery Katarzyna Napiórkowska- Mont des Arts
www.galeriemontdesarts.com
wrzesień- październik 2016

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Polska sztuka w Berlinie

W KunstHalle Deutsche Bank w Berlinie otwarto wystawę „Common Affairs” poświęconą współczesnej sztuce polskiej. Artystami, którzy reprezentują najnowsze zjawiska na tym polu są finaliści prestiżowego konkursu „Spojrzenia”, organizowanego przez Deutsche Bank wspólnie z Narodową Galerią Sztuki Zachęta.

Wybór prac został przygotowany przez dwoje kuratorów: Stanisława Welbela z Polski oraz Julie Kurz z Niemiec. Ekspozycja ma ukazywać problem współczesnej wolności artystycznej zestawiony ze sposobem jej finansowania – zarówno prywatnym jak i publicznym. Stąd angielskie słowo „common” użyte w tytule wystawy może zarówno odnosić się do „powszechnych” jak i „wspólnych” zagadnień politycznych, społecznych i kulturalnych.

Zaproszeni artyści komentują procesy historyczne i społeczne, odwołując się również do zmian, jakie zachodzą w instytucjach kultury, zmagając się z tworzącą się hierarchią sztuki. Swoje prace specjalnie z myślą o prezentacji w Berlinie przygotowali m.in. Iza Tarasewicz, Janek Simon i Łukasz Jastrubczak.

W realizacjach padają też pytania o to, co oznacza „być Polakiem”, patriotą lub chrześcijaninem w Polsce, w jaki sposób religia jest w Polsce wykorzystywana, jaka jest kondycja tolerancji czy też w jaki sposób wojny światowe wpłynęły na nasz kraj.

Otwarcie wystawy, przypadające na 25. rocznicę obchodów podpisania „Polsko-niemieckiego traktatu o dobrym sąsiedztwie i przyjaznej współpracy” ma zwrócić uwagę na ważną i silną pozycję sztuki polskiej na arenie międzynarodowej.

Common Affairs. Revisiting the Views Award – Contemporary Art from Poland

artyści: Paweł Althamer, Supergrupa Azorro, Tymek Borowski, Karolina Breguła, Elżbieta Jabłońska, Rafał Jakubowicz, Łukasz Jastrubczak, Anna Molska, Anna Okrasko, Agnieszka Polska & Witek Orski, Karol Radziszewski, Janek Simon, Konrad Smoleński, Monika Sosnowska, Iza Tarasewicz, Piotr Wysocki

kuratorzy: Julia Kurz, Stanisław Welbel
organizatorzy: Deutsche Bank KunstHalle, Instytut Polski w Berlinie, Zachęta — Narodowa Galeria Sztuki
miejsce: Deutsche Bank KunstHalle
21.07 – 30.10.2016
Unter den Linden 13 / 15, 10117 Berlin

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Sen o Europie i inne tematy. Wystawa prac prof. Leszka Rózgi w Brukseli

Profesor Leszka Rózgi ( 1924-2015) był jednym z najważniejszych artystów w historii polskiej grafiki. Prace prof. Rózgi znajdują się m.in. w kolekcjach Albertiny w Wiedniu, Bibliothèque Nationale de France w Paryżu oraz w Ermitażu w Sankt Petersburgu. Twórczość artysty pokazuje brukselska galeria Katarzyny Napiórkowskiej.

Tytuł wystawy „Sen Europy i inne tematy” nawiązuje do głównego tematu w twórczości prof. Leszka Rózgi. Artysta bardzo często odwoływał się w swoich pracach do historii i przyszłości Starego Kontynentu. Niektóre z jego prac odkrywają dzisiaj swój wizjonerski charakter i trafność spostrzeżeń.

Leszek Rózga ujmował swoje prace w cykle. Był bacznym obserwatorem życia, który przenosił do swojej twórczości. Ważnym motywem powracającym w pracach były refleksje powstające podczas licznych podróży artysty po świecie. Autor szczególnie upodobał sobie miejsca, których dzieje sprawiają, że postrzegane są jako kolebka cywilizacji europejskiej.  Ponadto w  pracach profesora Leszka Rózgi dostrzec można odwołania do mitologii oraz powracający motyw, w którym autor odnosił się do zmian zachodzących we współczesnym świecie.

Wystawa w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej prezentuje wyjątkową kolekcje rysunków, gwaszy i grafik. Część prac wystawiana jest po raz pierwszy.
LESZEK RÓZGA  (1924-2015) Prywatne studia malarstwa i rysunku odbył u Marii Skarbek-Kruszewskiej w latach 1945-46. W 1948 roku rozpoczął studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi pod kierunkiem profesorów Władysława Strzemińskiego, Adama Rychtarskiego, Stefana Wegnera oraz Ludwika Tyrowicza. W 1952 przeniósł się na PWSSP w Katowicach, gdzie studiował malarstwo i grafikę książkową. Dyplom z wyróżnieniem Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie uzyskał w 1954. W 1958 został członkiem grupy „Piąte Koło”. W 1967 rozpoczął pracę dydaktyczną z zakresu grafiki w Państwowej Szkole Sztuk Plastycznych w Łodzi. Wraz ze Stanisławem Fijałkowskim i Romanem Artymowskim powołał w 1971 Wydział Grafiki. W 1979 otrzymał tytuł profesora. Uprawiał grafikę warsztatową (techniki metalowe, monotypie), rysunek i malarstwo. Prace w zbiorach muzealnych w kraju i zagranicą, między innymi w kolekcji grafiki Ermitażu, Bibliotheque Nationale w Paryżu oraz w kolekcji Banku Światowego w Waszyngtonie.

[huge_it_slider id=”4″]

Sen Europy i inne tematy
Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej – Mont des Arts
Mont des Arts 8, 1000 Bruksela
www.galeriemontdesarts.com

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Wystawa retrospektywna Balthusa w Rzymie

W Rzymie trwa obecnie wystawa słynnego francuskiego artysty polskiego pochodzenia – Balthasara Kłossowskiego de Rola, zwanego Balthusem. Wystawie monograficznej zawierającej ponad 200 prac towarzyszy również seria wykładów na temat twórczości malarza. Wydarzenia te mają upamiętnić zmarłego 15 lat temu artystę. Czytaj dalej Wystawa retrospektywna Balthusa w Rzymie

Polska z lotu ptaka, czyli fotografie Pawła Młodkowskiego


Paweł Młodkowski jest fotografem i pilotem paralotniowym. Artysta fotografuje Polskę z lotu ptaka i tworzy zaskakujące, abstrakcyjne obrazy.

Czytaj dalej Polska z lotu ptaka, czyli fotografie Pawła Młodkowskiego

Le Corbusier – Mesures de l'homme

Wielcy wizjonerzy od zawsze budzą kontrowersje, ale to im zawdzięczamy postęp. Idea domu – „maszyny do mieszkania” fascynuje kolejne pokolenia architektów i znalazła zarówno grono zażartych zwolenników jak i przeciwników. W Centre Pompidou trwa retrospektywna wystawa prac Le Corbusiera, na której poza pracami związanymi z architekturą można zobaczyć również obrazy i rzeźby tego wybitnego architekta. Czytaj dalej Le Corbusier – Mesures de l'homme