Archiwa kategorii: Wystawy na świecie

Monografia Rembrandta, 10 płócien Rafaela i wystawa Caravaggia. Tu zapraszamy do lektury recenzji najważniejszych wystaw na świecie.

Hanna i Leszek Nowosielscy- Una Vita per la Ceramica

Polska ceramika podbiła serca Włochów. Zaskakujące formą i tematyką kompozycje, płaskorzeźby, figurki i wazy, o których tu mowa, czyli dzieła małżeństwa Leszka Nowosielskiego i Hanny Modrzewskiej-Nowosielskiej zostały zaprezentowane na wystawach Una Vita per la Ceramica we Włoszech. Kolejna inauguracja wystawy ceramiki i obrazów Leszka i Hanny Nowosielskich miała miejsce w Rzymie w Accademia Nazionale di Santa Cecilia , gdzie odbywają się tylko najbardziej prestiżowe wystawy.

 

 

Czytaj dalej Hanna i Leszek Nowosielscy- Una Vita per la Ceramica

Frida Kahlo

Niewielka wystawa Fridy Kahlo w brukselskim Bozar. Kolejki znacznie dluzsze niz na rownolegle trwajaca wystawe El Greco. Sygnal, ze barwna, tragiczna biografia znaczy wiecej niz najlepsze obrazy, a publicznosc lgnie do sztuki bliskiej, wspolczesnej, okraszonej wyjatkowym zyciorysem artysty.

Na ekspozycji zgromadzono kilkanascie obrazow. To duzo jak na Fride Kahlo. Pokazano tu wlasciwie przeglad najwazniejszych dla niej tematow: jako pierwszy autobus ( z traumatycznym wspomnieniem wypadku 17sto letniej Fridy) autoportret z malpka, obraz z pobytu w szpitalu, porazajaca kolumna ( autoportret z polamana kolumna zamiast kregoslupa), kilka portretow.

Obrazy Fridy to element popkultury. Znane z wielu reprodukcji, plakatow, albumow. Na zywo graja zupelnie inaczej, swiadcza o niezwyklej wrazliwosci na kolor, tendendji do surrealizmu, niosą slady

Cezeanne’a, Gauguina, Van Gogha

Chyba najpiekniejszy portret w sztuce nowoczesnej to portret Alicji Galant w aksamitnej, przetartej sukience. Mgliste spojryenie, rozowe policzki , fiolet sukni.

Wszystkie obrazy sa kameralne, niewielkie. Pokazane w ciemnej sali pelnej luster graja z przestrzenia, odgrywaja teatr przed widzem. Opowiadaja o Fridzie, o jej pasji zycia, teatralizowaniu codziennosci.

"Grający w karty" Paul'a Cezanne'a w Londynie

Londyńska Courtauld Gallery prezentuje wyjątkową wystawę poświęconą niezwykłym obrazom Paula Cézanne’a.

Punktem orientacyjnym wystawy zorganizowanej przez Courtauld Gallery w Londynie oraz Metropolitan Museum of Art w Nowym Jorku było skupienie uwagi na grupie obrazów artysty eksponowanych bardzo rzadko, obrazów odzwierciadlających wrażliwość artysty w jego czujnej obserwacji życia codzienego ludzi. Wystawa stanowi niepowtarzalną okazję obejrzenia tych wyjątkowych obrazów. „Grający w karty” Cezanne’a zestawione obok jego serii plażowiczów, prezentują z najbardziej ambitnych i skomplikowanych prac graficznych w karierze artysty.

Czytaj dalej "Grający w karty" Paul'a Cezanne'a w Londynie

Nagroda Stirlinga dla Zahy Hadid

Pracownia Zaha Hadid Architects otrzymała tegoroczną nagrodę Stirlinga za gmach MAXXI – Narodowego Muzeum Sztuki XXI wieku w Rzymie. Ceremonia wręczenia nagród miała miejsce w londyńskim Roundhouse 2 października 2010 roku. Zwycięzca otrzymał czek na 20 000 funtów.

Nagroda Stirlinga przyznawana jest przez RIBA (Royal Institute of British Architects) za najbardziej znaczący dla ewolucji architektury budynek oddany do użytku w danym roku. Obiekt musi być zbudowany lub zaprojektowany w Wielkiej Brytanii

Muzeum zostało zaprojektowane w 1999 roku. Budowa trwała 10 lat. Obiekt zestawiono z wojskowymi barakami i przemysłowymi warsztatami. Na powierzchni 21 200 m2 wyodrębniono 5 głównych przestrzeni. Muzeum Narodowe Sztuki XXI wieku MAXXI w Rzymie zrobione jest z niezwykłym rozmachem i cieszy się ogromnym zainteresowaniem.

Czytaj dalej Nagroda Stirlinga dla Zahy Hadid

Ambrogio Lorenzetti – Alegoria dobrych rządów

To o Sienie powiedział wielki Herbert : „Tu byłem szczęśliwy”. Zapewne nie tylko on.

Siena, miasto gotyckie, po dzisiejszy dzień zanurzone jest w średniowiecznym celebrowaniu swojej odmienności. To tu ma miejsce szaleńcze palio, wyścig, w którym konkurują konni jeźdźcy reprezentujący poszczególne dzielnice. Pędzą jak w amoku, przez półkole Il Campo. Walka toczy się o lokalną chwałę. Byłam na lipcowym Palio. Widziałam dramatyczny upadek konia, potem emocje zwycięzców i łzy przegranych. Publiczność tez szybko podzieliła się na neutralnych turystów, rozentuzjazmowanych mieszkańców zwycięskiej Contadei pognębionych  goryczą porażki przegranych doszukujących się niesprawiedliwości losu.

Czytaj dalej Ambrogio Lorenzetti – Alegoria dobrych rządów

Flamandzcy Mistrzowie: Sztuka Baroku z Antwerpii

To najważniejsza tej jesieni wystawa w Muzeum Sztuki Sinebrychoff w Helsinkach, Zobaczyć tam można niemal 60 wielkich dzieł flamandzkich Mistrzów Baroku ze zbiorów Królewskiego Muzeum Sztuk Pięknych w Antwerpii.

Królewskie Muzeum w Anwerpii, znane przede wszystkim ze swoich zbiorów flamandzkich Mistrzów, obchodzi w tym roku swoje 120-lecie. Wystawa zorganizowana w Muzeum Sztuki Sinebrychoff w Helsinkach jest okazją, aby zobaczyć prace nie tylko znanych mistrzów, ale także te, które są rzadko spotykane w Finlandii. Między innymi arcydzieła Pietera Pauwela Rubensa, Quintena Massysa, Jana Brueghela, Jana Gossaerta, Abrahama Govaertsa, Jacoba Jordaensa, Davida Teniersa Młodszego i Franciscusa Gijsbrechtsa.

Na prezentowanej wystawie wydaje się ważnym, by zatrzymać się przy jednym z najpiękniejszych portretów dziecięcych w historii sztuki europejskiej. Ukazuje 5-letnią Clarę Serenę, córkę Rubensa z jego pierwszego małżeństwa z Izabellą Brandt. Jest to bardzo osobisty wizerunek własnego dziecka stworzony przez 39-letniego wówczas Flamandczyka, obraz iście mistrzowski zarówno w swej bezwzględnej kompozycji, jak i nieznanej dotąd kolorystyce i niespotykanym chyba cieple: poza paroma znaczącymi wyjątkami, temat osobistych relacji pomiędzy ojcami i córkami nie został nigdy w historii sztuki jakoś szczególnie opisany.

Rozbrajająca bezpośredniość, z jaką dziecko patrzy na widza nie jest czymś zwykłym w ówczesnym malarstwie portretowym, ale wyraża bardzo osobistą więź, jaka łączy ojca z córką. Patrząc na portret widz ulega złudzeniu, iż widzi przed sobą żywą postać, która mogła by nawet przemówić.

Bogactwo wystawy w Muzeum Sztuki Sinebrychoff w Helsinkach można by porównać do bogactwa i różnorodności świata, jaki zawarty Jan Brueghel Starszy w Alegorii wody z 1611 roku. Precyzja szczegółów wprawia w zdumienie dla wrażliwości postrzegania przyrody i wydobywanie z niej subtelnych zbliżeń, by podkreślić afirmację życia na ziemi.

Wystawę można oglądać do 16 stycznia 2011 roku, Muzeum Sztuki Sinebrychoff w Helsinkach, Finlandia.

fot. Peter Paul Rubens (1577-1640), Portret małej dziewczynki, 37 x 27 cm, 1615-1616, olej na płótnie, z kolekcji Księcia Liechtensteinu, Vaduz.
Jan Breugle Starszy (1568-1625), Alegoria wody, 53 x 94 cm, ok. 1611, olej na płótnie, © Musée des Beaux-Arts, Nice.
źródło: www.sinebrychoffintaidemuseo.fi, www.kmska.be
tj

Eadweard Muybridge w Tate Britain

W Tate Britain odbywa się retrospektywa twórczości Eadwearda Muybridge’a, jednego z najbardziej wpływowych fotografów wszech czasów.

Eadweard Muybridge urodził się w 1830 roku w Anglii, a w 1850 roku wyemigrował do Ameryki Północnej. Zasłynął przede wszystkim dzięki swoim dokumentacjom ludzi i zwierząt w ruchu. Jako pierwszy udowodnił, za pomocą szeregu aparatów fotograficznych ustawionych obok siebie i wyzwalanych przez pędzącego konia, że galopujący rumak „potrafi latać”. To znaczy w pewnym momencie biegu nie dotyka żadnym kopytem ziemi. Jeden z jego licznych wynalazków – zoopraksiskop był pierwowzorem kinematografii. Urządzenie Muybridge’a umożliwiało wyświetlanie animacji na bazie wcześniejszych fotografii.

Muybridge podróżując po Ameryce Północnej uchwycił na swoich zdjęciach wiele znakomitych krajobrazów oraz bardzo trafnie oddawał atmosferę gwałtownie rozwijających się miast Stanów Zjednoczonych.

Jest to pierwsza wystawa, która zestawia wszystkie ważne prace Eadwearda Muybridge’a.



Wystawa potrwa do 16 stycznia 2011

źródło:www.tate.org.uk