Archiwa tagu: Lwów

Marek Okrassa. Wystawa we Lwowskiej Galerii Sztuki

We Lwowskiej Galerii Sztuki odbędzie się wystawa Marka Okrassy, artysty współpracującego z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej. Wystawa zorganizowana jest przez Państwową Galerię Sztuki w Sopocie.

Od 25 stycznia 2018 roku obrazy Marka Okrassy podziwiać będzie można w salach wystawienniczych Lwowskiej Galerii Sztuki, jednego z największych muzeów Ukrainy. Lwowska Galeria Sztuki posiada w swoich zbiorach m.in. obrazy Rafaela Santi, Rembrandta van Rijn, Petera Paula Rubensa, Antoona Van Dyke’a, Diego Velasqueza, Jusepe de Ribeiry, Antoine’a Watteau. Znajduje się tam także duża kolekcja prac Jacka Malczewskiego, Jana Matejki, Artura Grottgera i innych polskich twórców.

MAREK OKRASSA (ur. 1975)
Studiował malarstwo w pracowni profesora Macieja Świeszewskiego oraz rysunek w pracowni Marii Targońskiej w gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych. W 1999 roku otrzymał dyplom z wyróżnieniem Akademii Sztuk Pięknych. Laureat Srebrnej Ostrogi w 2000 roku. W 2004 roku   odebrał Wyróżnienie Honorowe Fundacji Eibisch w Muzeum Narodowym w Warszawie. Dwukrotnie otrzymał stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od debiutu artysta współpracuje z Galerią Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej w Warszawie i w Brukseli.

Paweł Huelle o malarstwie Marka Okrassy:
„Masowy dreszcz elektryczny.
Nawet krótki moment obcowania z obrazami Marka Okrassy pozwala nam uchwycić pewien charakterystyczny, świadomie przez niego wybrany system znaków i odwołań. Przedstawiając pędzący z zawrotna prędkością biały automobil, taneczną parę, czy jazzowego trębacza, operując podobnymi motywami w wielu wariantach i wersjach, młody artysta tworzy własny komentarz do naszej współczesnej tożsamości. Jesteśmy w samym środku masowego, konsumpcyjnego społeczeństwa, tyle tylko, że widzianego nie przez pryzmat obecnej agory – hipermarketu, ale początków tego procesu. Jaki jest stan faktyczny – zdaje się komunikować artysta – wszyscy wiemy, ale dlaczego nie mielibyśmy przypomnieć genezy? A skoro tak to nieustannie powracamy do epoki, która w największym stopniu ukształtowała nasze współczesne mity, stereotypy, wyobrażenia i sny, nie wyłączając z tego zbioru obrazów Hollywoodzkich.”

O malarstwie Marka Okrassy

W twórczości Okrassy widzimy przede wszystkim ludzi; różne ludzkie typy, zachowania i konteksty, w których są zamykani (lub zamykają się sami). Obserwujemy osoby nostalgicznie wpatrzone w przestrzeń nad brzegiem morza lub grające na fortepianie na plaży, skaczące do wody, jeżdżące na łyżwach i tańczące tango, czekające przy luksusowym samochodzie typu vintage lub prywatnym odrzutowcu, bawiące się przy hydroplanie, słuchające koncertu jazzowego, wychylające się zza kurtyny w operze,  szykujące się do rozgrywki golfowej, wchodzące lub wychodzące z wytwornego bankietu, obserwujące pokaz fajerwerków, jeżdżące konno…

W częstej asyście luksusowych maszyn użytkowych, w otoczeniu pałacowych wnętrz, sal balowych, balkonów i ogrodów dystyngowani, wytworni ludzie oddają się dystyngowanym, wytwornym zajęciom lub w ciszy (niemal dzwoniącej), zestawieni z ogromnym, prawie przytłaczającym jednobarwnym tłem, w pozornym spokoju kontemplują. Pozornym, albowiem tło owo przy dłuższym wpatrywaniu zdaje się rozrastać, nacierać na poziomy podział murku, próbując wchłonąć figury, które niefrasobliwie je przecinają. Takie zestawienie samotnej lub pary postaci, niewielkich i kruchych w zestawieniu z otoczeniem, wprowadza nastrój cichego, łagodnego niepokoju i w naturalny sposób skłania do zastanowienia się nad tak charakterystycznym zabiegiem artysty, jego znaczeniem i wymową.

Marek Okrassa jest malarskim iluzjonistą. Malarska śmiałość i determinacja pozwalają mu grać z konwencją, igrać z dosłownością, prowokować, a potem prowokację zmieniać w żart. Korzysta ze swobody warsztatowej. Nie czyni tego jednak automatycznie, lecz twórczo. Na płótnach prowadzi dialog z malarską tradycją, sięga do dawnych mistrzów, nawiązuje do malarskiego dziedzictwa.
W ogrodzie skojarzeń szuka swojej drogi, z dystansem i dyscypliną.

Obrazy Marka Okrassy dialogują z przeszłością, ale i ze sobą nawzajem. Pozwalają się odczytywać w kontekście innych prac. Są jak barwne kamyki układające się w mozaikę. Nie są zatem przypadkowe, należą do jakiegoś kontekstu. Znów- kolejne obrazy prowadzą malarza pewną drogą. Często jest to droga eksperymentu i poszukiwań.

W malarstwie Marka Okrassy pomysły rodzą się jakby z atmosfery leniwego popołudnia. Z jakiegoś stanu ospałości przechodzi się w stan kreatywności, jak dziecko spędzające wakacje w domu na wsi, jak Briony z powieści McEwana, czy jak Alicja z opowieści Lewisa Carrolla. Z lenistwa rodzą się pomysły, koncepty, żarty. Sytuacje poważne przeobrażają się w farsy. Ich sceneria staje się sceną teatru, ich bohaterowie- jeżdżą na łyżwach.

Marek Okrassa przedstawia na swoich płótnach rzeczywistość pełną blichtru, ludzi, maszyn, elegancji, zabawy, spokoju, morza i ogrodów. Raczej dzieli się spostrzeżeniami zamiast zadawać pytania, najbardziej ciesząc się pięknem.

Marek Okrassa
malarstwo

Lwowska Narodowa Galeria Sztuki im. Borysa Woźnickiego
we Lwowie
ul. Stefanyka 3

25.01 – 25.02.2018

Wystawa zorganizowana przez
Państwową Galerię Sztuki w Sopocie.

Współpraca: Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.
logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Pinzel/Myjak – Spotkanie. Wystawa Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki

myjak_24

We lwowskim kościele Klarysek przy placu Cłowym we Lwowie odbywa się wyjątkowa wystawa dwóch rzeźbiarzy: wybitnego twórcy barokowego, Jana Jerzego Pinzela oraz Adam Myjaka, twórcy współczesnego, rektora ASP w Warszawie.

Dawny kościół pw. Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny, bo tak brzmi właściwa nazwa niedziałającej już świątyni, potocznie zwanej kościołem Klarysek, pełni obecnie funkcję Muzeum Jana Jerzego Pinzla, rzeźbiarza epoki baroku – podczas wystawy do jego dzieł dołączyło 14 rzeźb Adama Myjaka, pochodzących z ponad 5 dekad twórczości polskiego rzeźbiarza.

Kontrasty, naturalnie wynikające z czasu powstawania dzieł obu artystów, równoważone są przez cechy wspólne; pierwszą i główną z nich jest dominujący motyw przedstawień człowieka. U Pinzela postaci świętych nabierają niezwykłej, dramatycznej niemal ekspresyjności w myśl barokowego dążenia do dynamiki. U Myjaka natomiast, figury są bardziej statyczne, zdają się lekko falować, dążą ku górze.

myjak_25

Poprzez skonfrontowanie dzieł artystów tworzących w tak różnych nurtach i odległych od siebie epokach, twórcom wystawy udało się sprowokować nastrój skłaniający do zadania pytań: o historię i charakter rzeźby oraz idei, które niosła ze sobą przez wieki.

Wystawa trwać będzie do 17 maja 2017 roku.

Tekst: Sebastian B. Krzypkowski

Fot. 1. : Rzeźby A. Myjaka, ekspozycja Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki im. Borysa Woźnickiego.

Fot. 2.: Rzeźba A. Myjaka (pierwsza z lewej) oraz rzeźby  Jana Jerzego Pinzela, ekspozycja Lwowskiej Narodowej Galerii Sztuki im. Borysa Woźnickiego.

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.

logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Jan Jerzy Pinsel – lwowski rzeźbiarz

Przedstawię Państwu dzisiaj jednego z moich ulubionych artystów.
Jan Jerzy Pinsel, rzeźbiarz ( wybitny ), XVIII wiek, okolice Lwowa, Buczaczu.
Tak wyglądałaby jego wizytówka. Niewiele więcej możemy o nim powiedzieć. To artysta, którego biografia daje pierwszeństwo dziełom. Nie wiadomo skąd przybył. Nie wiadomo, jak się naprawdę nazywał. Wiadomo, że w połowie XVIII wieku znalazł się we Lwowie, gdzie swoim nazwiskiem kwitował solidne wynagrodzenie 37 tysięcy ówczesnych złotych polskich, otrzymane za wykonanie cyklu kamiennych rzeźb do grekokatolickiej katedry Św. Jura. Lwów nie byłby tym samym – barokowo-rokokowym Lwowem, gdyby nie Pinsel.

Czytaj dalej Jan Jerzy Pinsel – lwowski rzeźbiarz