Archiwa tagu: rysunek

Biblioteka w chmurach. Wystawa grafiki, rysunku i obiektów artystycznych

Do 2 czerwca w Galerii Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej przy Rynku Starego Miasta 19/21/21A trwać będzie wystawa Biblioteka w chmurach, na której prezentowane są grafiki, rysunki, kolaże i obiekty artystyczne autorstwa prof. Joanny Wiszniewskiej-Domańskiej, wykładowczyni ASP w Łodzi. Wernisaż wystawy odbył się 19 maja, podczas  Nocy Muzeów.

 Surrealistyczna wyobraźnia Joanny Wiszniewskiej-Domańskiej często czerpie ze słów. Niejednokrotnie są to słowa wierszy. Odczytując je, autorka przypisuje im obrazy. Powstają w ten sposób narracje bardziej lub mniej rozbudowane. Niekiedy treść wiersza autorka poddaje sile prostego znaku, prawie piktogramu. Niekiedy zaś buduje wielowątkowe opowieści. Przybierają one formę walizek- artystycznych obiektów wypełnionych znaczącymi drobiazgami.
Grafikom, kolażom, książkom i obiektom artystycznym autorstwa Joanny Wiszniewskiej Domańskiej towarzyszyć będą fragmenty wierszy m.in. Wisławy Szymborskiej, Ryszarda Krynickiego i Adama Zagajewskiego.

„Biblioteka w chmurach to cykl rysunków, grafik, książek artystycznych i ,,obiektów -walizek” poświęconych relacji człowieka i książki. Zarówno książki jak i biblioteki, będących metaforą związku człowieka z kulturą i wartościami wyższymi.
Książka – przedmiot, książka zapamiętana, książka będąca pomostem pomiędzy człowiekiem i człowiekiem, wyobraźnią i wyobraźnią, emocją i emocją.
Ważnym źródłem inspiracji tego cyklu były więc teksty literackie, dla mnie ważne i poruszające moją wyobraźnie.
Należą do nich zwłaszcza wiersze niezwykle cenionych przeze mnie poetów takich jak – Wisława Szymborska , Tadeusz Różewicz, Zbigniew Herbert , Ryszard Krynicki, Adam Zagajewski, Tomasz Jastrun i wielu innych, których nie sposób tu wszystkich wymienić.
Prezentowane na wystawie prace nie miały być ilustracjami do wybranych tekstów, są nimi jedynie zainspirowane.
Sztukę uważam za wyjątkowy język komunikacji pomiędzy artystą a odbiorcą. Najbardziej cenię ten rodzaj sztuki w której artysta występuje w roli inicjatora kameralnego dialogu z odbiorcą…
Joanna Wiszniewska-Domańska

„Bohater prac Joanny Wiszniewskiej- Domańskiej nieustannie podróżuje. Właściwie bywa przez nią ciągle wrzucany w tajemniczą przestrzeń jak skazany na egzystencję wieczny pielgrzym. Ciągle też staje na granicy , pomiędzy, zostaje ukazany tuż przed podjęciem ważnej decyzji .Wieczny Everyman próbuje rozpoznać swój los. Chce pewnie także zrozumieć świat i równocześnie zrozumieć siebie .A może tylko podejrzewa , że życie rzeczywiście jest tylko snem. Wieczny Tułacz trwa ,odwrócony do nas plecami w ciągłym oczekiwaniu na to , co się zdarzy. Na niedopełniony jeszcze los, na spotkanie, na nienapisany jeszcze list/na razie zawieszony w czasie i w przestrzeni. ”
Dariusz Leśnikowski, fragment recenzji wystawy ,, MIASTO – BIBLIOTEKA’’ Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego, 2015

JOANNA WISZNIEWSKA-DOMAŃSKA

W roku 1972 ukończyła dzisiejszą Akademię Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego ( wówczas Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Łodzi. Zajmuje się rysunkiem, grafiką , kolażem , obiektem i książką artystyczną. Obecnie pracuje na stanowisku profesora w WSSiP w Łodzi, gdzie prowadzi pracownię Ilustracji .
Autorka i uczestniczka kilkudziesięciu wystaw indywidualnych i zbiorowych, m.in. w Warszawie, Santiago de Compostella, Belgradzie, Lublinie, Łodzi, Santa Cruz na Teneryfie, w Salamance, Budapeszcie, Brukseli, Rzymie, Kinosaki.
PRACE ARTYSTKI ZNAJDUJĄ SIĘ W ZBIORACH: Biblioteki Narodowej w Warszawie, Muzeum Książki Artystycznej w Łodzi, Biblioteki Uniwersytetu Artystycznego w Tokio, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Kresów w Lubaczowie, Muzeum Okręgowym w Wałbrzychu, Muzeum Eugenio Granell w Santiago de Compostella,Muzeum of King. St. Stephan w Shekesfehever, Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi.

Wystawa trwać będzie do 2 czerwca 2018, Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej przy Rynku Starego Miasta 19/21/21a.

Fot.:

  1. Joanna Wiszniewska-Domańska, Księga legendy III, 2013
  2. Joanna Wiszniewska-Domańska, Dwa pióra, grafika, 2011

Mecenasem portalu artissimo.pl jest Galeria Sztuki Katarzyny Napiórkowskiej.
logo_pl_galeria_napiorkowska-2015

Dla każdego gestu inny aktor

Tylko do 4.05 w galerii Art Stations w Starym Browarze w Poznaniu można oglądać wystawę „Dla Każdego Gestu Inny Aktor”, która zainaugurowała dziesiąty rok działalności Fundacji Grażyny Kulczyk. Projekt łączy dwa programy: wystawienniczy i performatywny. Czytaj dalej Dla każdego gestu inny aktor

Mieczysław Olszewski – nowe inspiracje w malarstwie


Mieczysław Olszewski w swoich obrazach sięga odważnie po nowe inspiracje, konsekwentnie przedstawia świat widziany w jego surowości, bez otoczki bądź dopełnień odbiegających od prawdy.

Mówiąc o istocie malarstwa profesora Mieczysława Olszewskiego należy nieodzownie odwołać się do słów Katarzyny Napiórkowskiej, mianowicie: Akty tworzące cykle przypominają kolejne kadry z taśmy filmowej. Artysta mierzy się na płótnach z odwiecznymi dylematami malarskimi, oto w syntetycznej formie oddaje niuanse koloru, zatrzymaną w ułamku sekundy kompozycję, układ ciała, dynamikę postaci. Zdecydowana kreska wyznacza granice między neutralnością płótna, a cielesnością, materialnością, przedstawienia aktu. Mieczysław Olszewski, omijając tabu, podobnie jak przed półtora wieku Courbet, ujawnia paradoks życia, w którym droga od profanum wiedzie ku sacrum. Czytaj dalej Mieczysław Olszewski – nowe inspiracje w malarstwie

Jan Tarasin – rejestr geniuszu i wrażliwości twórczej

Jan Tarasin był malarzem stuprocentowym, wykorzystującym sporadycznie fotografię i rysunek przede wszystkim jako szybki zapis, szkic. Jednak nie o samo malarstwo tu chodzi ani nie wyłącznie o rozstrzygnięcia dokonywane w odniesieniu do historii sztuki.

„Pamiętam dokładnie moment, w którym po raz pierwszy zobaczyłem gwiaździste niebo. Była to jakaś niezwykła okazja, gdyż normalnie o tej porze musiałem już iść spać. […] Byłem zafascynowany i trochę chyba zaniepokojony, że to cudowne zjawisko – może zwalić mi się na głowę. Dorośli na moje natarczywe pytania odpowiedzieli, że to są gwiazdy. Protestowałem z całych sił. Znałem gwiazdy z ilustracji dziecinnych książek, z szopek […] Miały one wspaniałe świetliste ogony, rozsyłały na wszystkie strony promienie. Te zaś były tylko tajemniczym groźnym zjawiskiem […] Poczułem się potwornie oszukany. Do dziś tkwi we mnie tamto uczucie wywołane mieszaniną wielkiej fascynacji zaprawionej gorzkim zawodem i rodzącą się nieufnością. […] Stabilna, zamknięta, mechaniczna przestrzeń rzeczy i otwarta, dynamiczna, ekspansywna przestrzeń życia i ciągłej przemiany.”– Tak przenikliwe obserwacje mają miejsce już w dziecięcych latach malarza. W późniejszym czasie stanowią punkt wyjścia w procesie twórczym.

Czytaj dalej Jan Tarasin – rejestr geniuszu i wrażliwości twórczej

Paryż w czasach impresjonistów

 


Ta wyjątkowa wystawa zbudowana została z malarskich wypowiedzi najwybitniejszych malarzy przełomu XIX i XX wieku o Paryżu. Ze zgromadzonych w paryskim ratuszu dzieł powstała panorama życia dawnych mieszkańców stolicy Francji z jego blaskami i mrokami. Na ekspozycji znalazło się w sumie 136 dzieł i dokumentów. Są to głównie obrazy i rysunki wypożyczone z paryskiego muzeum impresjonistów d’Orsay. Wśród prezentowanych obrazów i szkiców są dzieła największych mistrzów tej epoki: Claude’a Moneta, Edouarda Maneta, Vincenta van Gogha czy Edgara Degasa, nie zabraknie też charakterystycznych tancerek Henri Toulouse-Lautreca, czy prac mniej znanych artystów, jak chociażby Stanislas Lepin.

 

fot.2.Edgar Degas. Women, on a Cafe Terrace. 1877. Pastel. Musée d'Orsay, Paris, France,

Czytaj dalej Paryż w czasach impresjonistów

Jerzy Nowosielski ( 1923-2011)

Jerzy Nowosielski. Kilka notatek

Kraków, Muzeum w Pałacu biskupa Erazma Ciolka
Kamienne piwnice. Stała ekspozycja ikon. Dziedzictwo bizantyjskie w ogromnym zagęszczeniu, od XIII wieku, ikona przy ikonie. Jako wstęp, antyszambr dla tego cichego świata ikony – obraz Jerzego Nowosielskiego. Eksponowany inaczej, na sztalugach. Współczesny, syntetyczny. Niosący doświadczenie Grupy Krakowskiej, tknięty artystycznym myśleniem awangardy, a mimo wszystko skierowany ku tradycji. Pełen transcendentnej siły.

Czytaj dalej Jerzy Nowosielski ( 1923-2011)

Gwiazdy na Gwiazdkę

Wystawa jest prezentacją wyboru XX-wiecznych dzieł ze zbiorów Gabinetu Grafiki i Rysunków Współczesnych oraz ceramiki z kolekcji Malarstwa Współczesnego Obcego, Muzeum Narodowego w Warszawie. To unikatowy pokaz sztuki XX wieku i jednocześnie okazja do dyskusji nad statusem współczesnych arcydzieł.

Publiczność ma okazję obejrzeć prace wybitnych artystów: akwarele Georga Grosza ze zbioru ofiarowanego Muzeum przed 1939 rokiem, będące przykładem niemieckiej sztuki zaangażowanej z okresu Republiki Weimarskiej, grafiki Marca Chagalla, Paula Klee, Wassilego Kandinsky’ego czy Henri Matisse’a. Dużą atrakcją są dzieła Pabla Picassa, w tym wykonane we wczesnym okresie twórczości talerze ceramiczne oraz rysunek Dziewczyna polska, a także bardzo cenne grafiki: linoryty Popiersie kobiety w kapeluszu i Śniadanie na trawie z daru Daniela Henry’ego Kahnweilera z lat 60. XX w., akwatinta Palacz i litografie z serii „Kobieta w fotelu”. Ponadto można też zobaczyć ceramiki Fernanda Légera, collage Roberta Rauschenberga, rysunki Alexandra Caldera, zestaw prac Joana Miró, grafiki Hansa Hartunga, Wolsa i Christo, a także prace artystów z grupy CoBrA i ruchu Fluxus. Czytaj dalej Gwiazdy na Gwiazdkę

"Mistrzowie Rysunku – Dzieła z kolekcji Barbary Piaseckiej-Johnson" w Warszawie

Już od 5 grudnia 2010 roku na Zamku Królewskim w Warszawie można oglądać szczególną wystawę „Mistrzów rysunku – Dzieła z kolekcji Barbary Piaseckiej-Johnoson”. Zaprezentowany został zbiór kolekcji zgromadzonej po roku 1990, na który składa się 87 dzieł głównie włoskich i francuskich, ale także holenderskich i niemieckich Mistrzów wieków minionych.

Publiczność nieczęsto ma okazję obcować z dziełami sztuki rysunkowej – ze względu na kruchość i wrażliwość na światło podłoża, przeważnie papierowego, nie są one prezentowane na stałych ekspozycjach, lecz pieczołowicie przechowywane w tekach, pudłach, czy szufladach i jedynie przez czas krótki eksponowane na wystawach.

Rysunek, choć pełni przeważnie rolę służebną w stosunku do innych technik artystycznych, jako pierwszy etap w procesie twórczym, jest również pierwszym najbardziej bezpośrednim i spontanicznym zapisem idei twórcy, która zrodziła się w jego umyśle i sercu. Zanim artysta weźmie do ręki pędzel i farby, dłuto, czy rylec, najpierw przelewa swój pomysł na papier za pomocą ołówka, kredki, tuszu, akwareli lub gwaszu. Rysunek można porównać do odręcznego pisma, które najlepiej odzwierciedla charakter twórcy.

Czytaj dalej "Mistrzowie Rysunku – Dzieła z kolekcji Barbary Piaseckiej-Johnson" w Warszawie